28 Ιουνίου 2024
Share

Μαζί θα είμαστε ξανά!

Δε φοβάμαι τη μοναξιά μου.

Ηταν δυνατά όσα βιώσαμε για λίγες μέρες.

Δεν πίστεψα ποτέ ότι υπήρχαν τέτοιου είδους περίπλοκες στιγμές.

Δεν ήμασταν εμείς για ερωτήσεις πολλές, μεταξύ μας, τα απαραίτητα ήταν αρκετά, τόσα – όσα χρειάζονταν για να φωνάξω χωρίς ντροπή πως είσαι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί.

Τα καλοκαίρια, λένε, ζεις τους μεγαλύτερους έρωτες.

Τα καλοκαίρια, λένε, ότι σου συμβαίνει αυτό που θεωρείς ακατόρθωτο.

Συνάντηση μοιραία στα δροσερά νερά της μυστικής μου παραλίας.

Δυο άνθρωποι εκεί, μόνο… ποιος ανόητος είσαι που ξεφύτρωσες από το πουθενά και αγγίζεις το δικό μου πολύτιμο μυστικό;

Ενα υπέροχο πρόσωπο, γοητευτικό, με γκρίζους κροτάφους, όμορφο σώμα, ψηλός και άκρως αθλητικός…

Με δύο απλωτές των χεριών σου φτάνεις κοντά μου.

Θυμώνω όταν σκέφτομαι πως ανακαλύψε ο όποιοσδήποτε τις δικές μου αγαπημένες κρυψώνες.

Εκνευρισμένη σε κοιτώ, μα η απόσταση αναπνοής που μου μιλάς με κάνει και τρέμω.

“Ερχομαι κάθε χρόνο εδώ εκτός από πέρυσι”…

“Δε σε θυμάμαι”, συνεχίζω θυμωμένη, “και θυμώνω που είσαι εδώ αυτή τη στιγμή”.

“Έχεις θράσος, όμως, κυρία μου, η παραλία ανήκει σε όλους!”

Αρχίζεις και γελάς.

“Συγγνώμη”, ψιθυρίζω, και ντροπιασμένη, “έχεις δίκιο”.

 Μα τα μάτια σου δεν ξεκολλούσαν από το δικό μου βλέμμα…

“Σε συγχωρώ με ένα φιλί”, μου απάντησες!

 Τι ντροπή, δεν αντιστάθηκα!

“Όχι ερωτήσεις”, ψελίσαμε συγχρόνως.

Μέρες και νύχτες κολυμπούσαμε χωρίς “γιατί” χωρίς “για ποιο”…

Ώρες, καθημερινά μαζί, με χαρά, έρωτα, πάθος, με κυνηγητό.

Τα νερά ήταν χορηγοί του έρωτά μας.

Καθαρά, σμαραγδένια, μας υποδεχόταν .

Ενα σημάδι θλίψης έδειχνε ότι έφτανε στο τέλος όλο αυτό…

Η νηνεμία μας… τελείωνε με αβάσταχτο πόνο.

“Είναι το τελευταίο βράδυ…”, ειπες με ανάμεικτα συναισθήματα.

“Θα ξανασυναντηθούμε”, μου λες με δύναμη ψυχής.

“Ναι, θα ξανασυναντηθούμε…” ψιθυρίζω με δάκρυα να κυλούν στο ηλιοκαμένο πρόσωπό μου.

Προλαβαίνεις και τα ακουμπάς με τα χείλη σου.

“Σ’ το υπόσχομαι ότι θα ξανασυναντηθούμε εδώ, πίστεψέ με!” συνεχίζεις…

“Ένα αστέρι πέφτει, κοίτα, πες γρήγορα μία ευχή, μαζί! Τι ευχήθηκες;”

“Να ξανασυναντηθούμε”, απαντώ!

Εύα Αλιβιζάτου

About Eύα Αλιβιζάτου

Με λένε Εύα,όπως Ευαγγελία...
Αγγελιοφόρος καλών ειδήσεων .
Ενίοτε η ζωή με αναγκάζει να πω και "κακών".
Η "πένα της Εύας" είναι το δικό μου ταξίδι με όμορφους ανθρώπους στην ψυχή, ταξίδια μυαλού, ταξίδια ειλικρίνειας...
"Μεταξύ μας", μόνο αγάπη.
"Μεταξύ μας" είμαι περήφανη που ο θεός με ευλόγησε με λίγο ταλέντο ώστε να πορεύομαι στη ζωή.
Άγνωστη συγγραφέας.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει