8 Ιουλίου 2024
Share

Σταμάτησαν του ρολογιού οι δείκτες

Πριν σε γνωρίσω ένα ρολόι φορούσα στο χέρι, δώρο  που είχα κάνει κάποτε εγώ ο ίδιος στον εαυτό μου. Δε θυμάμαι γιατί ήθελα τόσο πολύ  να αγοράσω ένα ρολόι, ίσως  ήταν  η μόδα  της εποχής, το απόλυτο ανδρικό αξεσουάρ, ή  ίσως ήθελα κάτι μικρό να μου υπενθυμίζει το χρόνο που κυλάει δίχως γυρισμό.

Καφέ δερμάτινο λουρί, ασημένια κάσα, πράσινο καντράν με ένδειξη ημερομηνίας. Όταν το είδα ξετρελάθηκα. Αυτός ο μικρός ασταμάτητος κύκλος  μπήκε στη ζωή μου ομορφαίνοντας τον καρπό μου και έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Τρείς δείκτες  ήταν αρκετοί να οργανώνουν μια ουτοπία, μία ρουτίνα που την ονόμαζα ζωή.

Για τον κάθε άνθρωπο “ζωή ” είναι ό,τι έχει  γνωρίσει. Αυτήν είχα γνωρίσει και αυτή ονόμαζα και εγώ. Πρωί εργασία, μεσημέρι φαγητό, λίγη ξεκούραση, ατελείωτες δουλειές στο σπίτι, υποχρεώσεις και ό,τι απρόβλεπτο εμφανιζόταν στο δρόμο μου, περνούσε κι αυτό  απ’ το αξεσουάρ μου.

Μόνο λίγες στιγμές  χαράς μου έδειχναν οι δείκτες του ανά διαστήματα. Παρέα με φίλους για έναν καφέ μέσα στο μήνα, ένα Σάββατο για ένα ποτό και καμιά φορά κάποιο χόμπι όταν υπήρχε χρόνος, συμπλήρωναν τις ευχάριστες στιγμές μου. Έτσι κυλούσαν τα χρόνια … Όσο για τους έρωτες που πέρασαν απ’ τη ζωή μου, χάθηκαν και αυτοί μέσα σε τρεις δείκτες παίρνοντας μία θέση στο παρελθόν μου.

Καμία φορά η ζωή γίνεται πολύ περίεργη. Ευχάριστα περίεργη θα έλεγα. Όσο καλοκουρδισμένη κι αν θέλουμε να είναι, γίνεται κάτι αναπάντεχο και ανατρέπει τα πάντα, ακόμη και τον ίδιο το χρόνο… Για εμένα αυτή  η ανατροπή πραγματοποιήθηκε μία Κυριακή. Μία ευχάριστη – περίεργη Κυριακή ήταν η στιγμή που σταμάτησαν οι δείκτες του ρολογιού να γυρίζουν. Ήταν η στιγμή που σε γνώρισα, αγάπη μου. Ήταν  η στιγμή που σταμάτησα να ζω  μέσα στην ουτοπία μου. Ήταν η στιγμή που πέταξα το ρολόι απ’ το χέρι μου. Αχρείαστο ήταν πλέον.

Ήταν η στιγμή που σε ονόμασα “ζωή”… Από τη στιγμή που οι καρδιές μας ενώθηκαν κανένας κύκλος δεν μπόρεσε να κλείσει την αγάπη μας. Κανένας δείκτης δεν μπόρεσε να δείξει την ευτυχία μας. Κανένας χρόνος δεν μπορεί να μας χωρίσει γιατί για μένα είσαι η αρχή της ευτυχίας μου και το τέλος των λέξεών μου…

Χρήστος Παναγιωτόπουλος

About xristos panagiotopoulos

Το όνομα μου; Χρήστος Παναγιωτόπουλος.

Η αγάπη για την γραφή δεν ήταν στο πρόγραμμα της ζωής μου.


Ήρθε κατόπιν πολλών δύσκολων συγκυριών.


Τα τελευταία χρόνια ήταν το στήριγμα μου και το καταφύγιο μου.


"Μεταξύ μας"; Θα καταθέτω μικρά μου κομμάτια και ίσως καταφέρω να συμπληρώσω το παζλ .


Χ.Παναγιωτοπουλος

Μπορεί επίσης να σας αρέσει