Μια απόδραση από την ψευδαίσθηση
Στάθηκε διστακτικός ένας ήλιος στο κατώφλι μου αυτό το πρωινό. Με προετοίμασε η επίσκεψή του για κάποιες σκέψεις που περίμεναν να τις ακούσω. Κάποιες στιγμές...
Στάθηκε διστακτικός ένας ήλιος στο κατώφλι μου αυτό το πρωινό. Με προετοίμασε η επίσκεψή του για κάποιες σκέψεις που περίμεναν να τις ακούσω. Κάποιες στιγμές...
Μια μέρα θα έρθει να σε συναντήσει. Ίσως ήθελες αυτή τη συνάντηση με όλη την ψυχή σου, ίσως πάλι μπορεί να ήρθε χωρίς να είχες...
Κάθε ξημέρωμα, σκέφτομαι πώς μοιάζει να είναι η ίδια η ελπίδα που ξημερώνει το φως της στον ορίζοντα εκείνες τις πρώτες πρωινές στιγμές. Ένα ξεκίνημα...
“Τι θα ήθελες σήμερα;” Η όμορφη Ανατολή φανέρωνε τα χρώματά της μπροστά στα μάτια μου. Σαν μια διάφανη μορφή που ξαφνικά αρχίζει να παίρνει ανθρώπινη...
Κι αν δεν έμαθες ποτέ πόσο σ’ αγάπησα, τι σημασία έχει; Τι θα άλλαζε στην Αγάπη αυτή; Θα άλλαζε τον Ουρανό; Θα άλλαζε την όμορφη...
Μερικές στιγμές βλέποντας ένα ηλιοβασίλεμα ταξιδεύω μακριά. “Ρομαντική ψυχή είσαι”, ακούω να μου λένε όσοι συμβαίνει να είναι κοντά μου. Πώς να μην είναι όμως...
Ρώτησα έναν Άγγελο να μου πει πώς θα μπορούσα να βοηθήσω τους ανθρώπους; Μου είπε: “Να Αγαπάς, χωρίς σκοπό, χωρίς συμφέρον, χωρίς να περιμένεις κάτι.”...
Την ώρα που νυχτώνει, μερικές στιγμές νομίζω πως η νύχτα ντυμένη με κοσμήματα και στολισμένη με βελούδινα ρούχα έρχεται κοντά μου, σκύβει και με κοιτάζει...