Ήταν λίγο “κάπως” το γιορτινό τραπέζι φέτος
Η μητέρα μου, όπως κάθε χρόνο, είχε σηκωθεί χαράματα και μπήκε στην κουζίνα για να μαγειρέψει τα καλύτερα για όλους μας. Για εμένα και τα...
Η μητέρα μου, όπως κάθε χρόνο, είχε σηκωθεί χαράματα και μπήκε στην κουζίνα για να μαγειρέψει τα καλύτερα για όλους μας. Για εμένα και τα...
Το χειρότερο είδος ανθρώπου είναι αυτό που σου προβάλλεται ως αμνός, αγνός και καθαρός, ενώ δεν είναι (σίγουρα δεν είναι). Αρκούν μερικές ώρες επαφής μαζί...
Οι ενήλικες δεν πιπιλάνε πια πλαστικό. Πιπιλάνε αφηγήματα. «Το αξίζω». «Μια φορά είναι». «Δεν είναι και τίποτα». Και κάπως έτσι, το τίποτα γίνεται συνήθεια, και...
Κάποτε, πολύ παλιά, οι άνθρωποι που ζούσαν κοντά στη φύση επικοινωνούσαν με άυλες υπάρξεις. Μπορούσαν να τις δουν πολύ εύκολα στα μέρη που υπήρχαν ποτάμια...
Μέσ’ το κλειστό δωμάτιο, μπορείς να βρεις ό,τι δεν τόλμησες ποτέ να ονειρευτείς. Δεν τόλμησες. Κι ό,τι μέσα σου βαθιά αγάπησες κι όμως ποτέ δεν...
Περιθώρια… Ανοχής. Αντοχής. Υπομονής. Κατανόησης. Έβαζες πάντα τον εαυτό σου στο περιθώριο κι έτσι έδινες απλόχερα στους άλλους τα περιθώρια να εκμεταλλεύονται τη σιωπή σου....
Περιθώρια… Ανοχής. Αντοχής. Υπομονής. Κατανόησης. Έβαζες πάντα τον εαυτό σου στο περιθώριο κι έτσι έδινες απλόχερα στους άλλους τα περιθώρια να εκμεταλλεύονται τη σιωπή σου....
Κάθε άνθρωπος που κουβαλά μέσα του ένα τραύμα στέκεται κάποια στιγμή μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Δεν το επιλέγει το τραύμα, έρχεται απρόσκλητο, χαράζει μέσα του...
Καμιά φορά πιάνω τον εαυτό μου να περιπλανιέται σε σενάρια που δεν έχουν συμβεί, να στήνει νοερά την επόμενη συνάντησή μας σαν θεατρικό σκηνικό που...
‘Οταν δυο μοναξιές συναντιούνται, ένα χαμόγελο ξεφεύγει δειλά. Ανάμεσα σε μικρές κουβέντες και κινήσεις, κάτι αλλάζει. Αργά, σταθερά. Οι καρδιές μαλακώνουν. Το δέρμα ξαναθυμάται το...
Είναι μια αίσθηση «μαγική» και μόνο στο άκουσμα αυτής της λέξης, μοιάζει να ξυπνά εσωτερικά στο βάθος της ξεχασμένης μνήμης, ένας υπέροχος κόσμος. Σαν να...
Με ρώτησαν πώς αισθάνομαι στα 44 μου χρόνια… Είχαμε πάει σε μια θεατρική παράσταση. Και μετά για φαγητό. Με τους κολλητούς μου φίλους και τα...
Σκύβω, σκύβεις, σκύβει. Τρέχω, τρέχεις, τρέχει. Όχι, δεν σκέφτηκα να σας κάνω μαθήματα γραμματικής. Δεν είμαι η κατάλληλη άλλωστε, ούτε να θυμηθώ τα μαθητικά μου...
Και ο Θεός μπέρδεψε τη γλώσσα των ανθρώπων, για να σταματήσει το έργο της έπαρσης. Και επικράτησε η ασυνεννοησία. Kάθε λαός μιλούσε τη -δική –...
Οι μεγάλες αγάπες δεν «πεθαίνουν» ποτέ. Αποσύρονται για λίγο από την επιφάνεια της ζωής, παραμένουν όμως κρυμμένες, μέχρι να εισακουστεί και πάλι το αίτημά τους...
Τώρα πια το ξέρεις, αλλά ξέρεις το γιατί; Γιατί όλα ήταν πολύ όμορφα όσο ήσασταν μαζί. Γιατί δεν υπήρχε κανένας βαθμός δυσκολίας, δεν υπήρχε χώρος...
Είναι στιγμές που νιώθω πως κάθε δρόμος που διαλέγω με οδηγεί σε πληγές που ήδη γνωρίζω. Και παρ’ όλα αυτά, μια αόρατη δύναμη μέσα μου,...
Είναι στιγμές που νιώθω πως κάθε δρόμος που διαλέγω με οδηγεί σε πληγές που ήδη γνωρίζω. Και παρ’ όλα αυτά, μια αόρατη δύναμη μέσα μου,...
Την κουρτίνα μην κοιτάξεις, τι θα ψάξεις που δεν το ‘χεις βρει; Από συνήθεια μην έρθεις, μη με λυπηθείς ούτε στιγμή. Κι αν το βήμα...
Οι πραγματικοί άντρες δε βρίσκουν δικαιολογίες. Οι πραγματικοί άντρες βρίσκουν λύσεις. Δε φεύγουν νύχτα από μια σχέση – όσα προβλήματα και να έχουν, μένουν μαζί...
Απουσιάζω, μη με ζητήσεις… Έχω φύγει από τον ορίζοντα αυτόν. Ανοίγομαι σε κόσμους άυλους, ζω έξω από το χώρο και το χρόνο. Με τυλίγει η...
Η έμπνευση γραπτό του Γ.Ι Μπαμπασάκη *: ΄΄..Σου λέω σχέδια: Θ’ ανοίξουμε ένα μικρό διανυκτερεύον βιβλιοπωλείο για τρελούς ερωτευμένους, θα φοράω μαύρο μακρύ παλτό και...
Και φτάνει εκείνη η ιερή στιγμή που την περίμενα για χρόνια. Εκείνη η ευλογημένη στιγμή που βλέπω τα όνειρά μου να παίρνουν σάρκα και οστά....
Να συμπληρώνεις τη σάρκα μου με τη σάρκα σου. Την ψυχή σου γενναιόδωρα να με κερνάς όταν ένα γινόμαστε… Οι σκέψεις σου άξαφνα να γίνονται...
Η πρωινή μεταξένια ενέργεια γλιστρά σπλαχνικά μέσα στις ψυχές των ανθρώπων. Θέλοντας να προσφέρει ηρεμία και γαλήνη, μοιάζει σαν να θέλει να ενεργήσει θεραπευτικά, από...