Το ηλιοβασίλεμα της επιστροφής

Κοίταξέ με, ζωή. Μου χρωστάς ένα ηλιοβασίλεμα. Να είναι το πιο γλυκό, το πιο γαλήνιο από όσα έχω ζήσει, γεμάτο από απαλές ροζ, χρυσές και μενεξεδένιες αποχρώσεις. Το περιμένω όλη τη ζωή μου. Εκείνη τη μαγική στιγμή θα ενωθώ με την αλήθεια που γυρεύω. Ο ουρανός θα σκύψει προς το μέρος μου τρυφερά, «αρκετά κουράστηκες», θα μου πει, με ένα φιλί στο μέτωπο. Την ώρα εκείνη, τα σύννεφα θα χρωματίζουν το γαλάζιο θόλο του απαλά.

Τότε, τα βλέφαρα μιας άνοιξης θα ανοίξουν στο γλυκό του φως, παιχνιδίζοντας στη λάμψη του. Θα με αγκαλιάσουν στοργικά, ο ήλιος θα δύει ταυτόχρονα πηγαίνοντας στο χρυσαφένιο παλάτι του και ο ουρανός θα του στέλνει ψιθυριστά υποσχέσεις ιερής αφοσίωσης και αιώνιας υποταγής στο βασίλειό του…

Κοίταξέ με τότε, ζωή. Θα χορέψω στο ρυθμό της αγάπης σου. Θα σου πω πως δε με αδίκησες, το αναγνωρίζω, απλά εγώ δεν καταλάβαινα τους όρους σου. Τώρα θα σου ανοίξω κι εγώ την αγκαλιά μου με ευγνωμοσύνη που με γέννησες, αλλά με μια γέννα διαφορετική…

Βγήκα με πόνο από την ιερή σου μήτρα, με πικρές επαναλήψεις των στιγμών που έζησα ξανά και ξανά. Ξεκλείδωσα θύμησες παλιές από των περασμένων εποχών τα αρχεία. Έτρεξα να διαβάσω με λαχτάρα ό,τι δεν είχα προλάβει μέχρι τότε, να χωθώ στα κιτρινισμένα φύλλα του βιβλίου της ζωής, που βιαστικά κάποτε προσπέρασα… Κοίταξέ με, ζωή…

Με ζύμωσες με τα υλικά της πολύτιμης ουσίας σου, με έπλασες δίνοντάς μου το αυθεντικό σχήμα, που αοράτως άστραφτε κρατώντας μακριά μου κάθε ψεγάδι που θα μείωνε τη λάμψη του. Με έστειλες στη σκληρή και επίπονη καθημερινότητα για να ζητήσω την επιστροφή στην αλήθεια. Μου χρωστάς, ζωή, αυτό το απόγευμα στο δείλι, με τα χρώματα που αγιάζουν αυτή την «άνοιξη» που περίμενα, με το χαμόγελο να βγαίνει μέσα από την ψυχή μου. Επιτέλους, θα πετάξει μακριά από τα βάρη της και θα απογειωθεί για τη χώρα της αλήθειας, ζώντας εκεί αληθινά…

Μαριάνθη

About Μαριάνθη

Αγαπώ να μοιράζομαι αυτά που έχω στην ψυχή μου. Από μικρή ηλικία αισθανόμουν πως υπάρχουν και άλλοι κόσμοι, η ύπαρξή τους ήταν σαν δίαυλοι επικοινωνίας με την στιγμή που ζούσα. Ένοιωθα πως κάτι ήθελαν να πουν σε όσους πίστευαν στην ύπαρξή τους. Ήθελα να γράψω ποιήματα και φυσικά το πραγματοποίησα γράφοντας και τώρα για ότι αισθάνομαι, για ότι επικοινωνώ με τους κόσμους που άνοιγαν και συνεχίζουν να ανοίγονται στα μάτια της ψυχής μου. Οι σκέψεις γίνονται δημιουργήματα φωτεινά όταν προέρχονται από αυτούς τους κόσμους και αφηγούνται πολλά από αυτά που ίσως βοηθούν και άλλους αν τους πιστέψουν και θέλουν να τους γνωρίσουν. Η Αγάπη είναι η κατευθυντήριος διαδρομή για αυτήν την προσφορά και όποιοι την αναζητούν, περνούν από πολλά επίπεδα γνωριμίας μαζί της. Ταξιδεύουν στους μυστικούς δικούς της κόσμους μέσα από τους διαύλους που συνδέουν την δική μας πραγματικότητα μαζί τους...

View all posts by Μαριάνθη | 60 posts