Πρόσεχε την αγάπη!
Μπορεί να ήρθε να σε συναντήσει ξαφνικά, χωρίς να το περιμένεις. Μέσα σου όμως «γνώριζες» και το κατάλαβες μόλις την είδες. Μπήκε στη ζωή σου αν και μπορεί να έκανες τα νάζια σου, πως τάχα δε δεσμεύεσαι. Eσύ ήθελες την ελευθερία σου, βλέπεις!
Κάποιες φορές είναι περήφανη η αγάπη, δε σκύβει το κεφάλι, σε πλησιάζει όπως θέλει εκείνη. Με τον αέρα και την αυτοπεποίθηση που της δίνει η δύναμή της. Εισβάλει στη ζωή σου απλώνοντας το δίχτυ της, άλλες φορές σε κοιτάζει με μισόκλειστα μάτια, προσπαθώντας να σε σαγηνεύσει και με ένα παιχνίδισμα στο βλέμμα που υπόσχεται πολλά. Από αυτό το ύφος σπάνια γλυτώνεις. Μοιάζει σαν να παίζει μαζί σου, κι ακόμα και να θέλεις να κρυφτείς, εκείνη θα σε πιάσει.
Ανοίγεσαι σιγά – σιγά στη συντροφιά της. Η δύναμή της αρχίζει να σε κατακτά και σε λίγο έχεις παραδοθεί στην απόλυτη ευτυχία του να είσαι μαζί της. Μια μαγεία απλώνεται γύρω από σένα και εκείνη. Την κοιτάζεις στα μάτια και θέλεις να βυθιστείς στο βλέμμα της για πάντα… Πού ήταν αυτή η αίσθηση πριν; Αλήθεια, δε γνώρισες κάτι παρόμοιο, ή τουλάχιστον δεν το θυμάσαι…
Πρόσεχε την αγάπη, όπως ήρθε στη ζωή σου ξαφνικά, ίσως κάποτε να φύγει. Να της φέρεσαι όμορφα, να την εμπιστεύεσαι. Εκείνη θέτει τους όρους και τις προϋποθέσεις. Βάζει τους κανόνες και το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να αφεθείς να την ακολουθήσεις. Σου προσφέρει τόσο όμορφα συναισθήματα! Σου αλλάζει τη ζωή, σε κάνει να λάμπεις με τη λάμψη της ψυχής που είναι χαρούμενη γιατί συνάντησε το ταίρι της.
Η ζωή σου έχει άλλο νόημα πια, άλλο σκοπό. Να είσαι μαζί της και να ζεις αυτή την ομορφιά που ξύπνησε μέσα σου, που δεν ήξερες πως υπάρχει. Έχει γεμίσει τόσο πολύ η ζωή σου, που ο χώρος για κάποιες άλλες ασχολίες που είχες πριν, λιγοστεύει όσο περνά ο καιρός…
Πρόσεχε την αγάπη, να την προστατεύεις. Ξέρεις, το χρειάζεται αυτό. Όσο δυνατή κι αν είναι, λυγίζει μπροστά στις δυσκολίες της ζωής, φθείρεται μέσα στην καθημερινότητα. Αν δεν την υπολογίσεις, την πληγώνεις. Αν τη μειώσεις, θα πονέσει και αν δεν αναγνωρίσεις τα λάθη σου θα σβήσει…
Η αγάπη μαραζώνει αν την πιέσεις με τα θέλω σου, αν δεν της δίνεις την αξία και το χώρο που θέλει και πρέπει να έχει στη ζωή σου. Σαν πληγωμένο πουλάκι μπορεί να ξεψυχήσει στα χέρια σου για να σου δείξει πόσο σε αγαπούσε και τότε να θυμάσαι, θα πονέσεις κι εσύ.
Πρόσεχε την αγάπη, μην έχεις αυταπάτες πως σου ανήκει, μη θεωρείς πως την έχεις δεσμεύσει τόσο πολύ, που μπορείς να συμπεριφέρεσαι όπως θέλεις χωρίς να την υπολογίζεις. Εκεί που αισθάνεσαι με σιγουριά πως θα είσαστε για πάντα μαζί, ξαφνικά μπορεί να σε αφήσει. Μπορεί να την ψάχνεις, αν δεν είσαι «εκεί» για εκείνη. Μπορεί να την τσαλακώσεις αν δεν γνωρίζεις πως να την αγγίξεις…
Είναι τρυφερή η αγάπη, σαν το τριαντάφυλλο που το θαυμάζεις για τα υπέροχα χρώματά του, όταν ανοίγει τα πέταλά του την αυγή. Η ποιότητά του σε μαγεύει, θαυμάζεις πάνω στα τρυφερά του φύλλα τις μικρές πρωινές σταγόνες της δροσιάς στο ξημέρωμα, πριν φωτίσει ο ήλιος την καινούργια μέρα. Θέλεις να το κρατήσεις ανάμεσα στα δάχτυλά σου για να αγγίξεις την υφή του, αλλά μπορεί και να το τσαλακώσεις αν δεν το προσέξεις, αν το σφίξεις πολύ…
Χαίρεσαι που υπάρχει η αγάπη στη ζωή σου, αλλά μην ξεχνάς πως πρέπει να της το δείχνεις, να το εκφράζεις όσο μπορείς. Η αγάπη ανοίγεται στο φως, στο πέρασμα του ήλιου από τις λεπτές της ροζ αποχρώσεις όμοιες στο χρώμα της καρδιάς. Αυτό το χρώμα αν θέλεις να ξέρεις, σου δείχνει πως εκείνη, δηλαδή η καρδιά σου, θα σε οδηγήσει στα θέλω της. Μαθαίνεις, αν αφεθείς τότε κι εσύ, να «ζεις» μαζί της, να ζεις με την καρδιά…
Να την προσέχεις την αγάπη, μήπως δάκρυσε και δεν της σκούπισες τα δάκρυα; Μήπως είχε ανάγκη από λίγη απόσταση; Βλέπεις κι εσύ την έπνιξες με τα «θέλω» σου και θέλει λίγο χώρο να αναπνεύσει…
Μήπως την άφησες μόνη όταν σε χρειαζόταν; Σου φωνάζει, πως τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή. Κάποτε, όταν αφήσεις το «εγώ» σου, θα καταλάβεις πόσο ευλογήθηκες όχι μόνο να σε αγαπούν, αλλά και να αγαπάς…
Μαριάνθη
Αγαπώ να μοιράζομαι αυτά που έχω στην ψυχή μου. Από μικρή ηλικία αισθανόμουν πως υπάρχουν και άλλοι κόσμοι, η ύπαρξή τους ήταν σαν δίαυλοι επικοινωνίας με την στιγμή που ζούσα. Ένοιωθα πως κάτι ήθελαν να πουν σε όσους πίστευαν στην ύπαρξή τους. Ήθελα να γράψω ποιήματα και φυσικά το πραγματοποίησα γράφοντας και τώρα για ότι αισθάνομαι, για ότι επικοινωνώ με τους κόσμους που άνοιγαν και συνεχίζουν να ανοίγονται στα μάτια της ψυχής μου. Οι σκέψεις γίνονται δημιουργήματα φωτεινά όταν προέρχονται από αυτούς τους κόσμους και αφηγούνται πολλά από αυτά που ίσως βοηθούν και άλλους αν τους πιστέψουν και θέλουν να τους γνωρίσουν. Η Αγάπη είναι η κατευθυντήριος διαδρομή για αυτήν την προσφορά και όποιοι την αναζητούν, περνούν από πολλά επίπεδα γνωριμίας μαζί της. Ταξιδεύουν στους μυστικούς δικούς της κόσμους μέσα από τους διαύλους που συνδέουν την δική μας πραγματικότητα μαζί τους...
