Αλλαγή πορείας
Κάποτε βρίσκεσαι στη θέση να αντιμετωπίσεις ένα χωρισμό. Μοιάζει σαν να θέλεις να περάσεις από τη μια στιγμή στην άλλη που ζούσες με αυτή τη σχέση, από μια πύλη της αλήθειας. Μια πραγματικότητα που την αισθάνεσαι σαν γροθιά στο στομάχι, γιατί ενώ έβλεπες τα σημάδια, δεν την περίμενες.
Μερικές στιγμές είναι αδύνατο να δεχτεί κάποιος ένα αναπάντεχο «τέλος». Περπατά με σκυμμένο κεφάλι σαν να φοβάται να κοιτάξει ψηλά. Βαραίνει το βήμα του και με κόπο τον κρατούν τα πόδια του στη γη. Όμως, σκέψου λίγο. Γιατί αγωνίζεσαι να κρατήσεις κάτι που τελείωσε; Γιατί επιμένεις με πείσμα σε αυτό που είχες πιστέψει πως δε θα σε άφηνε «ποτέ», ενώ έβλεπες τα σημάδια του τέλους;
Τι νόημα έχει να λες πως δεν το περίμενες, ενώ επέμενες να στηρίζεις αυτό που τώρα πια έχοντας φτάσει στο τέρμα της κοινής σας διαδρομής, λες πως σε πρόδωσε;
Πίστευε στον εαυτό σου και προχώρησε. Ο δρόμος σου περνά μπροστά από εκεί που στάθμευσες με πίκρα και καημό, άφησέ τον πίσω για να σου ανοίξουν άλλοι δρόμοι. Είναι η ώρα της δύναμής σου. Αφουγκράσου την, γιατί αγωνιά να ανασηκωθεί, να πάρει τη θέση που της αξίζει, σταματώντας να σέρνεσαι όπως συνηθίζεις να λες, εδώ κι εκεί, ψάχνοντας κάπου να «αράξεις».
Σαν το πλοίο που ταξίδεψε σε τόσους ωκεανούς, που πλέον ζητά το λιμάνι του. Εκεί θα ξεκουραστεί από το φορτίο του και θα ξεκινήσει χαράζοντας καινούργια ρότα, για άλλους κόσμους, αφήνοντας πίσω κάθε τι παλιό.
Όσο κι αν ζήτησες λοιπόν κι εσύ το δίκιο σου, άφησέ το να έρθει μόνο του να σε συναντήσει…
Τι κι αν «οι άνεμοι και οι θύελλες» που συνάντησες στη ζωή σου όπως λες, σε βαραίνουν; Πάψε να πονάς, σκέψου πως μια άλλη αγάπη μπορεί να έρθει σύντομα κοντά σου. Άνοιξε το δρόμο σου βγάζοντας τα εμπόδια που έβαλε η «ζωή», τι σημασία έχει εξάλλου; Αφού θα κερδίσεις στην επόμενη στροφή, ήδη έχεις κερδίσει κι ας πονάς.
Ο πόνος και τα δάκρυα δεν μπορούν να κρατήσουν μια σχέση όταν φεύγει, δεν μπορούν να αλλάξουν τις καταστάσεις, ούτε σου απαντούν στα «γιατί». Μπορούν να θρηνήσουν μαζί σου, αλλά η συνέχεια έρχεται μόνο με την αποδοχή, χωρίς «γιατί». Ήρθε, πέρασε, κάτι άλλο θα έρθει καλύτερο από «πριν» και αυτό θα σου αξίζει.
Πολλές φορές είναι δύσκολο να αντέξουμε την αλήθεια, να την κοιτάξουμε κατάματα και να τη δεχτούμε. Γίνεται από ανεπιθύμητο, έως αδύνατο να δεχτούμε τις ευθύνες μας, τα λάθη μας. Είναι πιο βολικό να φύγουμε, να αλλάξουμε δρόμο στρίβοντας στην πρώτη γωνία που θα συναντήσουμε μπροστά μας για να «γλυτώσουμε» από ό,τι δεν αντέχαμε και κρύβαμε κάτω από το χαλί. Έρχεται όμως κάποτε η ώρα να το ξεσκεπάσουμε και να φανερωθεί όλη η «σκόνη» που έχει συγκεντρωθεί τόσο καιρό μαζί με την φθορά. Εκείνα τα «ξεφτισμένα» κομμάτια, που μαρτυρούν ακόμα και τον τρόπο που μεταχειριστήκαμε το πέρασμα του χρόνου.
Μαριάνθη
Αγαπώ να μοιράζομαι αυτά που έχω στην ψυχή μου. Από μικρή ηλικία αισθανόμουν πως υπάρχουν και άλλοι κόσμοι, η ύπαρξή τους ήταν σαν δίαυλοι επικοινωνίας με την στιγμή που ζούσα. Ένοιωθα πως κάτι ήθελαν να πουν σε όσους πίστευαν στην ύπαρξή τους. Ήθελα να γράψω ποιήματα και φυσικά το πραγματοποίησα γράφοντας και τώρα για ότι αισθάνομαι, για ότι επικοινωνώ με τους κόσμους που άνοιγαν και συνεχίζουν να ανοίγονται στα μάτια της ψυχής μου. Οι σκέψεις γίνονται δημιουργήματα φωτεινά όταν προέρχονται από αυτούς τους κόσμους και αφηγούνται πολλά από αυτά που ίσως βοηθούν και άλλους αν τους πιστέψουν και θέλουν να τους γνωρίσουν. Η Αγάπη είναι η κατευθυντήριος διαδρομή για αυτήν την προσφορά και όποιοι την αναζητούν, περνούν από πολλά επίπεδα γνωριμίας μαζί της. Ταξιδεύουν στους μυστικούς δικούς της κόσμους μέσα από τους διαύλους που συνδέουν την δική μας πραγματικότητα μαζί τους...
