Πόσο έχουν δυσκολέψει οι σχέσεις τελικά;
Πόσο έχουν δυσκολέψει οι σχέσεις τελικά;
Να μην μπορείς με τίποτα να βρεις το άλλο σου μισό; Το άλλο κομμάτι που σου λείπει; Έναν φυσιολογικό άνθρωπο που να σε αγαπά πραγματικά και να σε καταλαβαίνει απόλυτα; Να χτίσεις μια όμορφη σχέση με βάσεις και γερά θεμέλια; Να ερωτευτείς; Να νιώσεις δυνατός και ότι το σύμπαν σου ανήκει;
Γιατί όλα να είναι επιφάνεια; Γιατί όλα να πηγαίνουν στραβά; Γιατί εκεί έξω να μην υπάρχει το άλλο μου μισό; Πολλά τα «γιατί» καμία απάντηση όμως…
Ψάχνω τον άνθρωπο που θα με πάρει αγκαλιά και θα με ταξιδέψει στ’ αστέρια. Έναν άνθρωπο που θα με κοιτάζει κατάματα και θα με πιάσει από το χέρι και θα μου ψιθυρίσει «μη φοβάσαι τίποτα – εγώ είμαι εδώ για σένα». Μάλλον πολλά ζητάω…
Βάζω όλες μου τις δυνάμεις. Προσπαθώ να κάνω ένα βήμα μπροστά (να μην είμαι άλλο μόνος μου) και όλες μου οι προσπάθειες πέφτουν στο κενό.
Το ίδιο κενό αισθάνομαι κι εγώ μέσα μου. Γιατί οι άλλοι και όχι εγώ; Τι το παραπάνω έχουν από μένα; Τι ζητάω στην τελική; Ένα τραγούδι, ένα χάδι, ένα φιλί…
Δεν πειράζει. Θα περιμένω. Μέχρι την άνοιξη και την άνοιξη δεν τη φέρνουν τα χελιδόνια…
Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
