Μετράω στιγμές σκορπίζοντάς τες

Χορεύεις τις σκέψεις μου 
και χάνεσαι μέσα τους 
σαν άρωμα ακατέργαστο 
που ισορροπεί τις αντιθέσεις των αισθήσεων.
Κι όταν με ρωτάς 
τι φαντάζει μακρινό και αόριστο στο νου, 
ξέρω πως βρίσκεις όλες τις απαντήσεις 
στο απέναντι σκαλί της αποδέσμευσης.
Έρχομαι και φεύγω 
στο άχρονο του χρόνου για το κόκκινο της θύμησης, 
για το απροσδιόριστο του ουρανού, 
για την άνοιξη των ματιών σου. 
Μα έρχεσαι και φεύγεις για να φεύγεις. 
Και μένω με ερωτηματικά μέσα στις παρενθέσεις.
Και μένω να μετράω στιγμές σκορπίζοντάς τες.
 
Maria Voulgari

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *