Σκουπίδια
Τον έρωτα που σου ζητώ
τον έχεις πια πουλήσει
στα αζήτητα για μια τιμή μηδαμινή.
Μόνο τυφλός θα τον αγόραζε,
κι αν τον άγγιζε,
θα τον πετούσε στα σκουπίδια,
αφού συναίσθημα δε θα’ βρισκε.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Νυχτωδία
Με κλειστά τα μάτια η ακρόασή του. Σαν ουράνιο αριστούργημα το επίγειο άκουσμά του. « – Τι είναι τέχνη; » με ρωτούν. Δίχως δισταγμό και...
Έτσι το θέλησε ο ουρανός
Έγινε κρύσταλλο η παρηγοριά. Για να την ακουμπάω και να κόβομαι σε αναρίθμητα κομμάτια. Έτσι το θέλησε η νύχτα. Να με κλείνει μέσα της και...