Σκουπίδια
Τον έρωτα που σου ζητώ
τον έχεις πια πουλήσει
στα αζήτητα για μια τιμή μηδαμινή.
Μόνο τυφλός θα τον αγόραζε,
κι αν τον άγγιζε,
θα τον πετούσε στα σκουπίδια,
αφού συναίσθημα δε θα’ βρισκε.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Μη φοβάσαι, δεν αργώ να σ’ ερωτευτώ
Είμαι ερωτευμένη με έναν ίσκιο. Ένα παιχνίδισμα φωτός, μέρα μεσημέρι. Με ένα πεφταστέρι. Μια νότα άνοστη η ζωή. Μια πικράδα στην ψυχή. Κι ούτε μία...
Δίχως υστερόγραφο
Σφίγγεται η καρδιά στο πρώτο μη δοθέν φιλί. Σφίγγεται και καρτερεί. Και η αγκαλιά, άδεια τα βράδια στα μεταμεσονύχτια σκοτάδια. Πώς θα ειπωθεί...