Τέλος!

Αγρίεψε το μέσα μου, σου λέω. Μην κάνεις βήμα προς εμένα. Δεν είμαι αυτή που κάποτε έκανες ό,τι ήθελες. Άλλαξα. Μεγάλωσα. Δεν έχω χρόνο για σπατάλη. Μάζευα και μάζευα μέχρι που φώναξα “τέλος!”. Τέλος σε όσους καταπίεζαν τις χαρές μου. Έπαψα να είμαι το καλό παιδί. Καλό παιδί συνεχίζω να είμαι, αλλά εκείνοι που ήταν μαθημένοι στα “ναι” μου, στράβωσαν όταν σταμάτησα να τα λέω.

Δε μ’ ενδιαφέρει η γνώμη τους πια. Δε με νοιάζει αν καίγονται. Αρκετό καιρό ήμουν νερό που τους ξεδιψούσε. Κάποιες φορές ξεπερνούσα και τις δυνάμεις μου. Τέλος, όπως σου είπα. Καιρός να κοιτάξω τον εαυτό μου. Καιρός να ξεκουραστώ όποτε θέλω. Να βγω με όποιον με ηρεμεί. Να κλείσω το σπίτι μου, σε όσους δε θέλω. Να κόψω παρτίδες γενικά με όσους περιμένουν μόνο κάτι από μένα.

Άνθρωπος είμαι κι εγώ. Γονατίζω, πέφτω, ζορίζομαι μα δε γίνομαι τσιμπούρι σε κανέναν. Θέλω δίπλα μου καλούς φίλους. Να φεύγουν από κοντά μου και να μη με κατακρίνουν παρακάτω. Το ίδιο ισχύει και για κάποιους συγγενείς. Αυτοί και αν θέλουν να έχουν τον έλεγχο των άλλων.

Άλλαξα πια. Θέλω να περνάω ποιοτικό χρόνο. Δε θέλω ό,τι έζησα παλιά. Κάθε ηλικία έχει και τα δικά της. Είναι όμορφο που μεγαλώνω και εκτιμώ την πολύτιμη ύπαρξή μου. Λατρεύω το νέο μου εαυτό. Τι πιο υγιεινό και όμορφο να με σέβονται όπως τους σέβομαι κι εγώ;

Εύη Π. Γουργιώτη 

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *