Με λένε μαμά
Δε με έχω δει πιο ευτυχισμένη.
Δε με έχω δει πιο εξουθενωμένη.
Πιο χαμένη και χωμένη στο ρόλο μου.
Πιο ευγνώμων για το δώρο που μου χαρίστηκε.
Δε με έχω δει πιο ενοχική. Όχι, δεν είχα ιδέα πόσες τύψεις μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος που θέλει να κοιμηθεί μισή ώρα παραπάνω ή να απολαύσει ένα δείπνο με φίλους.
Δε με έχω δει πιο απενοχοποιημενη με τις αλλαγές που έγιναν στο σώμα μου, άλλωστε αυτές που έγιναν στην ψυχή μου είναι πιο βαθιές και διαρθρωτικές.
Δε με έχω δει πιο διψασμένη για κατανόηση – κυρίως από γυναίκες.
Δε με έχω δει πιο αφοσιωμένη σε έναν άνθρωπο.
Δε με έχω ξαναδεί να κάνω στην άκρη το εγώ μου για κάποιον άλλον, που τον υπολογίζω πιο πολύ από τον εαυτουλη μου. Ξέρεις, εκείνον τον παρελθοντικό, τον λίγο εγωιστάκο.
Δε με έχω δει να παίρνω δέκα χρόνια ζωής αντικρίζοντας αυτό το γλυκό χαμόγελο. Και να χάνω αλλά τόσα με ένα γλιστρημα στο πάτωμα από το ανελέητο χοροπηδητο της στο κρεβάτι.
Δε με έχω δει πιο φοβισμένη για όσα θα έρθουν.
Κι άλλο τόσο νοσταλγική για αυτά που πέρασαν.
Δεν έχω δει τον καιρό να κυλά τόσο αργά και τόσο γρήγορα ταυτόχρονα. Σαν κάποιος να παταει διαδοχικά την επιβράδυνση και την επιτάχυνση του χρόνου.
Δε με έχω δει ξανά να προσευχομαι με τόση λαχτάρα.
Δε με έχω δει να κλαίω από την πίεση της καθημερινότητας.
Δε με έχω δει να βγάζω τόσες φωτογραφίες ξανά και σχεδόν σε καμιά να μην υπάρχει το πρόσωπό μου.
Δε με έχω δει να διαβάζω μανιωδώς για όλα όσα καλουμαι να κάνω σωστά, να λιώνει το μυαλό μου από την υπερπληροφόρηση.
Δε με έχω δει να αναζητώ πέντε λεπτά ηρεμίας και από αυτά τα τρία να μιλώ για εκείνη, ή να χαζεύω τα βίντεό της.
Δε με έχω δει κι ούτε με είχα φανταστεί “μαμά”.
Μητρότητα: ένα ταξίδι στο φως, λίγο μοναχικό, αρκετά επίπονο, ακραία απολαυστικό, σχεδόν δυστοπικό, όμορφο και γλυκό, γεμάτο διδάγματα, προκλήσεις, αναμνήσεις.
Αν κάτι ξέρω είναι πως θα το έκανα ξανά και ξανά.
Γιατί δεν έχω δει τη ζωή με περισσότερο νόημα από την τωρινή μου.
Σ’ αγαπώ, παιδί μου. Ακόμα και τις ημέρες που δεν είμαι καλή μαμά. Τις ημέρες που δε με αγαπώ, αγαπάω εσένα και για τις δύο.
Έλενα Κορινιώτη
