Χημεία
Η δύναμη του αμοιβαίου…
Οι δείκτες του ρολογιού σταμάτησαν. Τα δευτερόλεπτα έσπασαν και έγιναν χίλια κομμάτια με σκοπό να σταματήσουν το χρόνο τη στιγμή εκείνη που την είχε αγκαλιά. Δύο κορμιά που ενώθηκαν και έγιναν ένα. Δύο καρδιές που συναντήθηκαν και ακολούθησαν το δικό τους ατέρμονο χορό. Δύο ψυχές που ενώθηκαν. Δύο πλανήτες που συγκρούστηκαν τη στιγμή που χρειαζόταν ο ένας τον άλλο. Έπειτα δε θα ήταν ποτέ ίδιοι ξανά. Ο ένας είχε κομμάτια από τον άλλο.
Τα όνειρα επαναστάτησαν. Απελευθέρωσαν τις επιθυμίες και ενώθηκαν με ένα ανυπότακτο θέλω. Και οι λέξεις ενώθηκαν. Έγιναν ποίημα. Έγιναν στίχοι. Έγιναν ψίθυροι. Έγιναν ανεμοστρόβιλος. Έγιναν τραγούδι.
Θέλω να γίνω ακυβέρνητο καράβι στην άγρια θάλασσα του κορμιού σου. Να με παρασύρεις και εγώ να μην μπορώ να αντισταθώ. Να με στριφογυρίζεις γύρω από τη δίνη της επιθυμίας σου και να βουλιάζουμε μαζί στο βυθό της.
Λαχταρώ να μου δημιουργείς τον ίλιγγο ότι τα κύματα της επιθυμίας σου θα με ρίξουν στα βράχια, αλλά τελευταία στιγμή να με οδηγείς με την ανάσα σου στην ακτή.
Επιθυμώ, να είμαι ένα ακυβέρνητο καράβι στις άγριες θάλασσές σου. Να με ανεβάζουν ψηλά οι θυελλώδεις άνεμοι του παθιασμένου βλέμματός σου και έπειτα να με ρίχνουν στην άβυσσο ταράσσοντας συθέμελα το μέσα μου.
Να διαλύομαι σε πολλά μικρά συμπαντικά κομμάτια και να ενώνομαι με τα δικά σου. Να γινόμαστε ένα. Και έπειτα να χωρίζουν τα κομμάτια μας και να γινόμαστε πάλι δύο. Εγώ το ακυβέρνητο καράβι και εσύ τα αβυσσαλέα κύματα που το πολιορκούν.
Απογείωση
Έπειτα οι λέξεις χάθηκαν πίσω από τη σιωπή μέσα από τις ανάσες.
Έχει μεγάλη δύναμη η χημεία του αμοιβαίου…
And I know the night is fading
And I know the time′s gonna fly
And I’m never gonna tell you everything I gotta tell you
But I know I gotta give it a try
And I know the roads to riches
And I know the ways to fame
I know all the rules and I know how to break ′em
And I always know the name of the game
Άννα Μουσογιάννη
Αγαπώ το διάβασμα, τη μουσική, τη γυμναστική και να γράφω... Αυτά!
