Φθινοπώριασε ξανά…
Κι αν ήρθε το Φθινόπωρο και πέφτουνε τα φύλλα σου, εσύ μη φοβηθείς.
Είναι η ώρα να ξεκουραστείς και να πετάξεις από πάνω σου τα βάρη τα περίσσια.
Από τις πρώτες μπόρες ν’ αφήσεις το νερό, να θρέψει και να δυναμώσει τις ρίζες σου και το χώμα να σε προστατέψει.
Να προετοιμαστείς για το χειμώνα που θα ακολουθήσει.
Τι κι αν προμηνύεται βαρύς;
Εσύ θα τον αντέξεις.
Μέχρι να ‘ρθεί και πάλι η στιγμή, που το φως του ήλιου θα σε ξυπνήσει από το λήθαργο και θα ανθοφορήσεις.
Για να κάνεις ξανά τον κύκλο σου.
Τον κύκλο της ζωής σου.
Κι αυτή τη φορά.
Όπως κάθε φορά που φθινοπωριάζει μέσα σου…
Μαρία Μαραγκού
Κοιτώντας τον χρόνο πίσω, διαπιστώνω πως ότι πίστευα κι ότι ένιωθα από πολύ μικρή ηλικία, δεν έχει αλλάξει μέσα μου. Ονειροπόλα, Ρομαντική και πολύ Συναισθηματική. Έτσι ήμουν κι έτσι θέλω να παραμείνω. Αγαπώ τους ανθρώπους της Καρδιάς κι αυτούς επιλέγω πια δίπλα μου. Με την γραφή δεν έχω "επαγγελματική" σχέση, ήταν για μένα ανέκαθεν όμως , ο τρόπος μου να βγάζω ότι αισθάνομαι. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας λοιπόν!!!
