Πλανεύτρα ζωή
Μην την πιστεύεις τη ζωή, σε πλανά…
Έρχεται κοντά σου και σε σαγηνεύει, πότε με το λυγερό της κορμί, πότε με το βλέμμα της που σε γεμίζει υποσχέσεις. Μην την πιστεύεις σου λέω. Ας φωνάζει αυτό τον καιρό, ας ξεσκεπάζει όπως λέει τους κακούς της ιστορίας. Δεν υπάρχουν «κακοί», υπάρχουν αυτοί που αλλάζουν ρόλους και κάποτε κατηγορεί ο ένας τον άλλον. Για αυτό σου γράφω τώρα, αρκετά βιώνεις καθημερινά, άσε τους λοιπόν να λένε. Εγώ είμαι εδώ για σένα, σου γράφω για να θυμάσαι πως η γραφή μου σου κάνει συντροφιά και να μην αισθάνεσαι μοναξιά.
Αχ, πόσο σε καταλαβαίνω, σε κρατώ στη σκέψη μου σαν κάτι πολύτιμο, εύχομαι να είναι η ψυχή σου ανεπηρέαστη από τους ανέμους και της καταιγίδες της εποχής. Από τις μπόρες που έρχονται να «ξεπλύνουν» αυτούς τους κακούς και να φανερώσουν τις αλήθειες τους. Σου γράφω αυτά που μοιράζομαι μαζί σου, τις σκέψεις και τα συμπεράσματά μου. Μην την πιστεύεις λοιπόν τη ζωή, ας φωνάζει, ας «κλαίει» δεν έχει ανάγκη! Ξέρεις, η ζωή αλλάζει, η δική σου ψυχή όμως έχει ανάγκη.
Έλα μαζί μου σήμερα, θα ανέβουμε ψηλά και από εκεί θα δούμε πόσο χαμηλά είναι όλα όσα σε τρομάζουν. Όπως οι άνθρωποι που είναι στο βάθος της καρδιάς τους αδύναμοι. Τους τρόμαξε η ζωή, βλέπεις, και μαζεύτηκαν σε μια γωνιά για να καλυφτούν. Νομίζουν πως αν καλυφτούν εκείνη θα τους ξεχάσει. Ξεχνά όμως η ζωή; Έρχεται πάλι κοντά και σου ζητά ό,τι νόμιζες πως ξέχασε.
Μην την πιστεύεις λοιπόν, πλανεύτρα είναι, ξεγλιστρά εκεί που νόμιζες πως «ξεχάστηκε» κάπου και σε προλαβαίνει. Ας ανέβουμε σήμερα ψηλά, ας πάμε σε ένα σύννεφο, από εκεί θα κοιτάζουμε τη γη και θα ανασύρουμε στο φως ό,τι σε τρόμαξε, γιατί «τάχα» νόμιζε πως μπορούσε να σε φοβίσει. Μη σε ξεγελά η ζωή, έλα μαζί μου, ας πετάξουμε μαζί πέρα από τα σύνορά της.
Μαριάνθη
Αγαπώ να μοιράζομαι αυτά που έχω στην ψυχή μου. Από μικρή ηλικία αισθανόμουν πως υπάρχουν και άλλοι κόσμοι, η ύπαρξή τους ήταν σαν δίαυλοι επικοινωνίας με την στιγμή που ζούσα. Ένοιωθα πως κάτι ήθελαν να πουν σε όσους πίστευαν στην ύπαρξή τους. Ήθελα να γράψω ποιήματα και φυσικά το πραγματοποίησα γράφοντας και τώρα για ότι αισθάνομαι, για ότι επικοινωνώ με τους κόσμους που άνοιγαν και συνεχίζουν να ανοίγονται στα μάτια της ψυχής μου. Οι σκέψεις γίνονται δημιουργήματα φωτεινά όταν προέρχονται από αυτούς τους κόσμους και αφηγούνται πολλά από αυτά που ίσως βοηθούν και άλλους αν τους πιστέψουν και θέλουν να τους γνωρίσουν. Η Αγάπη είναι η κατευθυντήριος διαδρομή για αυτήν την προσφορά και όποιοι την αναζητούν, περνούν από πολλά επίπεδα γνωριμίας μαζί της. Ταξιδεύουν στους μυστικούς δικούς της κόσμους μέσα από τους διαύλους που συνδέουν την δική μας πραγματικότητα μαζί τους...
