Η Σμύρνη κάηκε, η μνήμη μένει ζωντανή
Post Views: 2
![](http://metaximas.org/wp-content/uploads/2020/09/58be644dcd3a185139522a07.jpeg)
Τη Δευτέρα συμπληρώνονται 98 χρόνια από την ολοκλήρωση της καταστροφής. 14 Σεπτεμβρίου ήταν όταν ολοκληρώθηκε η θηριωδία, του Σταυρού. Οι περισσότεροι – αν όχι όλοι – από αυτούς που την έζησαν έχουν φύγει από τη ζωή. Μα αυτά που βίωσαν έμειναν σαν μαρτυρίες και σαν στοιχειά. Για να γνωρίζουν οι νεότερες γενιές, για να μαθαίνουν και να μην ξεχνούν.
Έτσι και μένα η γιαγιά μου μου μίλαγε για τη μάνα, τον πατέρα της και όλους εκείνους που γίνανε προσφυγές. Ναι ντε, για τις παστρικές και τους τουρκόσπορους σου λέω. Αυτούς που ήρθαν στην Ελλάδα ταλαιπωρημένοι και πονεμένοι. Εκείνους που όσοι από τους οποίους κατάφεραν να επιζήσουν τους έδειχναν με το δάχτυλο οι πολιτισμένοι κάτοικοι της Ελλάδας. Ποιους; Αυτούς, τους συμπατριώτες τους.
Τους Σμυρνιούς που είχαν φτιάξει τη ζωή τους στη Σμύρνη και ό,τι κατάφεραν να σώσουν το έφεραν μαζί τους κι αυτό δεν ήταν τίποτα άλλο έξω από αυτό που κουβαλούσαν στην καρδιά και την ψυχή τους.
Την προκοπή τους και το μεράκι τους έφεραν. Το πανέξυπνο μυαλό τους και τις γνώσεις τους για τις δουλειές. Τα φαγητά τους που τόσο νόστιμα ξέρανε να φτιάχνουν και μας τα μάθανε. Τη ρεμπέτικη μουσική τους που ήρθε και αφομοιώθηκε, κι αλλά τόσα και τόσα για τα οποία οφείλουμε να τους ευχαριστούμε. Αλλά η οφειλή μας δε σταματάει εκεί.
Είναι χρέος μας να τους αγαπάμε και να μην ξεχνάμε τις ρίζες μας. Είναι υποχρέωσή μας να μην κλείνουμε τα μάτια στο αντίκρισμα των κυνηγημένων. Είναι ευθύνη μας να τιμάμε τους προγόνους μας.
– Τα είπες τζάνιμ;
– Τα είπα γιαγιά.
– Ταμάμ ψυχή μου, την ευχή μου.
Post Views: 2