Σ’ έναν άλλο κόσμο
“Επιμένω σ’ έναν άλλο κόσμο. Τον έχω τόσο ονειρευτεί, τόσο πολύ έχω σεργιανίσει μέσα του, που πια είναι αδύνατο να μην υπάρχει.”
Χ. Λάσκαρης
Δεν είναι άρνηση της πραγματικότητας, όχι. Είναι όμως αντίσταση στην ωμή πραγματικότητα που ζούμε. Αυτή που σφίγγει ολοένα και περισσότερο, σα μέγγενη την ψυχή μας. Κι αν τελικά αυτό που ζούμε, μοιάζει με επιβίωση μόνο, η μοναδική μου άμυνα για να αντέξω, είναι να συνεχίσω να ονειρεύομαι. Να ονειρεύομαι, όχι να ονειροβατώ! Πως κάποτε ετούτος ο κόσμος, θα γυρίσει στην ιδεατή του μορφή. Αυτή που ψάχνω απεγνωσμένα να βρω στους ανθρώπους δίπλα μου. Αυτή που αναζητώ, παρατηρώντας ζευγάρια. Αυτή που δε γνώρισαν ποτέ τους τα παιδιά και έχασαν στο διάβα της ζωής τους οι ηλικιωμένοι.
Όλοι ψάχνουμε ένα νόημα σε τούτη τη ζωή, για να την αντέξουμε. Γι’ αυτό κι εγώ θα επιμένω πως αυτός ο “άλλος κόσμος”, που τόσο πολύ τον έχω “σεργιανίσει” με το νου και την καρδιά, υπάρχει! Υπάρχει και τον μοιράζομαι με εκείνους τους λίγους, τους ξεχωριστούς ανθρώπους που κράτησα πλάι μου, γιατί με εκείνους μόνο κατάφερα και να μοιραστώ όσα οι σιωπές μας φωνάζουν. Υπάρχει, όχι γιατί τον βλέπω, αλλά γιατί τον νιώθω. Υπάρχει, γιατί σ’ έναν κόσμο σκληρό και πλήρως απομυθοποιημένο, η πίστη μου σε αυτό το διαφορετικό, είναι κι ο μοναδικός μου τρόπος να πω ότι υπάρχω κι εγώ.
Μαρία Μαραγκού
Κοιτώντας τον χρόνο πίσω, διαπιστώνω πως ότι πίστευα κι ότι ένιωθα από πολύ μικρή ηλικία, δεν έχει αλλάξει μέσα μου. Ονειροπόλα, Ρομαντική και πολύ Συναισθηματική. Έτσι ήμουν κι έτσι θέλω να παραμείνω. Αγαπώ τους ανθρώπους της Καρδιάς κι αυτούς επιλέγω πια δίπλα μου. Με την γραφή δεν έχω "επαγγελματική" σχέση, ήταν για μένα ανέκαθεν όμως , ο τρόπος μου να βγάζω ότι αισθάνομαι. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας λοιπόν!!!
