Παράξενα δεμένοι
Έχεις ποτέ σου αισθανθεί, πώς είναι να διαβάζεις μια ψυχή μέσα από δύο μάτια;
Έχεις ποτέ σου ακούσει εκείνη την κραυγή της εκκωφαντικής σιωπής της;
Το άρωμα της ομορφιάς της, κατάφερε να σε μεθύσει;
Κι όταν η ευωδιά ξεχείλιζε από μέσα της, σφράγισες πάνω της τα χείλη σου να τη γευτείς;
Άγγιξες με τα δυο σου χέρια, το πρόσωπο της δίδυμης ψυχής σου;
Παράξενα δένονται κάποιοι άνθρωποι, καρδιά μου, όπως παράξενα δεθήκαμε κι εμείς.
Σε διάβασα, τη στιγμή που αντίκρισα τα μάτια σου για πρώτη φορά.
Σε άκουγα κάθε φορά που οι σιωπές σου γύρευαν μια παρουσία σταθερή απεγνωσμένα.
Το άρωμά σου ανεξίτηλο άφησα να χαϊδεύει τις αισθήσεις μου, κάθε που νοσταλγούσα και πάλι να σε αγγίξω.
Παράξενα δεθήκαμε με όλες τις αισθήσεις, λες και το σύμπαν συνωμότησε, κανείς μη μας χωρίσει.
Μαρία Μαραγκού
Κοιτώντας τον χρόνο πίσω, διαπιστώνω πως ότι πίστευα κι ότι ένιωθα από πολύ μικρή ηλικία, δεν έχει αλλάξει μέσα μου. Ονειροπόλα, Ρομαντική και πολύ Συναισθηματική. Έτσι ήμουν κι έτσι θέλω να παραμείνω. Αγαπώ τους ανθρώπους της Καρδιάς κι αυτούς επιλέγω πια δίπλα μου. Με την γραφή δεν έχω "επαγγελματική" σχέση, ήταν για μένα ανέκαθεν όμως , ο τρόπος μου να βγάζω ότι αισθάνομαι. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας λοιπόν!!!
