Στη φιλία μας
Να τιμάς τους φίλους σου, μην τους ξεχνάς, στα ευχάριστα γεγονότα της ζωής, χαίρονται με τη χαρά σου. Όμως και στα δύσκολα πάλι οι φίλοι σε στηρίζουν. Εκείνοι θα σταθούν στο πλάι σου, θα σου απλώσουν το χέρι όταν πονάς, όταν πενθείς, όταν βιώνεις ένα χωρισμό που μπορεί να αισθάνεσαι πως σε διαλύει…
Οι φίλοι είναι οι «συγγενείς» που μας χάρισε ο θεός. Λένε πως έτσι μας «αποζημιώνει» για τα προβλήματα που ίσως μας φόρτωσαν οι συγγενείς. Αυτούς δεν τους διαλέξαμε, έτυχε να είναι συγγενείς μας. Ενώ τους φίλους τους διαλέξαμε εμείς και κάποιες φορές αποδεικνύεται πως είναι πολύ καλύτεροι…
Οι καλοί φίλοι είναι σπάνιοι, είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, θα έχεις τύχη αν τους συναντήσεις. Για αυτό να τους τιμάς, να τους αγκαλιάζεις όταν περνούν τα δικά τους δύσκολα κομμάτια της ζωής. Μια αγκαλιά έστω και σιωπηλή, μιλά περισσότερο από τις ατελείωτες συζητήσεις. Δεν κουράζει, αντίθετα θεραπεύει τους πόνους της ψυχής. Ανακουφίζει κάθε θλίψη. Να έχουν μια θέση πάντα κοντά σου, ακόμα κι αν δεν έχεις διάθεση για πολλά – πολλά όπως λες. Θα έρθει κάποια στιγμή που θα αισθανθείς πως δεν τους χρειάζεσαι…
Μην ακούσεις αυτή τη φωνή, θα σε διαψεύσει! Η ζωή έχει και αλλαγές, κρύβει πολλούς άσους στο μανίκι της. Ίσως απομακρυνθείς κάποια φορά από τους φίλους σου, γιατί θα σκεφτείς πως «άλλαξε» η ζωή σου και τώρα, έχεις άλλες προτεραιότητες …δε βαριέσαι, λες και τι έγινε; Ας είμαστε καλά, και σηκώσεις τους ώμους λίγο αδιάφορα. Λάθος μεγάλο! Έρχονται τα πάνω – κάτω και εκεί που νόμιζες πως είσαι στην «κορυφή» της ζωής, βρίσκεσαι στον «πάτο»…
Μην έχεις εγωισμό, γιατί τότε δεν αγαπάς, δεν εκτιμάς και μόνος σου θα μείνεις. Όταν αλλάξει πρόσωπο η ζωή, θα σ’ το αποδείξει. Θα κλάψεις πικρά όταν αντιληφθείς τη μοναξιά σου. Οι άνθρωποι φεύγουν όταν δεν τους σεβαστούν. Οι φίλοι είναι ένας «θησαυρός» αν είναι ειλικρινείς, αν είναι φίλοι σου πραγματικοί, και με λίγη υπομονή, η ίδια η ζωή θα σ’ το αποδείξει.
Μαριάνθη
Αγαπώ να μοιράζομαι αυτά που έχω στην ψυχή μου. Από μικρή ηλικία αισθανόμουν πως υπάρχουν και άλλοι κόσμοι, η ύπαρξή τους ήταν σαν δίαυλοι επικοινωνίας με την στιγμή που ζούσα. Ένοιωθα πως κάτι ήθελαν να πουν σε όσους πίστευαν στην ύπαρξή τους. Ήθελα να γράψω ποιήματα και φυσικά το πραγματοποίησα γράφοντας και τώρα για ότι αισθάνομαι, για ότι επικοινωνώ με τους κόσμους που άνοιγαν και συνεχίζουν να ανοίγονται στα μάτια της ψυχής μου. Οι σκέψεις γίνονται δημιουργήματα φωτεινά όταν προέρχονται από αυτούς τους κόσμους και αφηγούνται πολλά από αυτά που ίσως βοηθούν και άλλους αν τους πιστέψουν και θέλουν να τους γνωρίσουν. Η Αγάπη είναι η κατευθυντήριος διαδρομή για αυτήν την προσφορά και όποιοι την αναζητούν, περνούν από πολλά επίπεδα γνωριμίας μαζί της. Ταξιδεύουν στους μυστικούς δικούς της κόσμους μέσα από τους διαύλους που συνδέουν την δική μας πραγματικότητα μαζί τους...
