Μην ξεχάσεις να τους αγαπάς
Μην την αφήνεις μόνη, η ζωή περνά πολύ γρήγορα και εκείνη δεν «προλαβαίνει». Ό,τι δεν έμαθε στη ζωή της, δε θα το μάθει τώρα, για αυτό μη νευριάζεις αν δεν καταλαβαίνει ό,τι της λες.
Δε χρειάζεται να της υπενθυμίζεις πως «ξεχνά», πως δε θυμάται πότε έφαγε, πότε έκανε μπάνιο… Ίσως ξεχνά και κάποιες φορές το όνομά σου. Κρατήσου εκείνες τις στιγμές με ηρεμία, χαμογέλασέ της και πες το πάλι όπως σε ένα παιδάκι μικρό που το μαθαίνεις. Μην αμελείς να της τηλεφωνείς στη διάρκεια της ημέρας, έτσι, χωρίς «αιτία» έστω κι αν δεν έχεις κάτι να της πεις…
Μην την ξεχνάς γιατί έχεις πολλές υποχρεώσεις, όπως λες. Μην αμελείς τη φροντίδα της αν δεν μπορεί πια να φροντίσει τον εαυτό της. Σε χρειάζεται και κάποιες φορές δε σ’ το δείχνει. Βλέπεις, η καρδιά της αισθάνεται κι ας ξεχνά αρκετά από όσα θα ήθελε να σου πει…
Να την αγκαλιάζεις, χωρίς λόγο, αυθόρμητα και να της λες πόσο την αγαπάς! Μπορεί να σε κοιτάζει με βλέμμα «χαμένο» σε άλλους κόσμους, ή σαν να ζει σε άλλες «ζωές» με άλλα πρόσωπα. Εσύ όμως είσαι το παιδί της και αυτό είναι γραμμένο στην καρδιά της για πάντα.
Κράτησέ της το χέρι ζεστά, κοίταξέ την στα μάτια, το βλέμμα της μπορεί να δείχνει απάθεια, βλέπεις το μυαλό της δεν είναι όπως παλιά, θυμήσου πως εκείνη σε φρόντισε όπως μπορούσε κι αν έκανε λάθη, μην τα θυμάσαι πια…
“Σ’ αγαπώ πολύ” πες της και εκείνη θα το αισθανθεί. Αυτό θα ζεστάνει την καρδιά της, γιατί με έναν περίεργο τρόπο, καταλαβαίνουν ακόμα κι αυτά που δεν αντιλαμβάνονται με τις αισθήσεις τους, οι άνθρωποι αυτοί. Μην την ξεχνάς, κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να είναι μόνος του όταν γερνάει, όταν αρχίζει να ξεχνά…
Αφιερωμένο: Ας πάει «ψηλά».
Άνοια – Γηρατειά
Μαριάνθη
Αγαπώ να μοιράζομαι αυτά που έχω στην ψυχή μου. Από μικρή ηλικία αισθανόμουν πως υπάρχουν και άλλοι κόσμοι, η ύπαρξή τους ήταν σαν δίαυλοι επικοινωνίας με την στιγμή που ζούσα. Ένοιωθα πως κάτι ήθελαν να πουν σε όσους πίστευαν στην ύπαρξή τους. Ήθελα να γράψω ποιήματα και φυσικά το πραγματοποίησα γράφοντας και τώρα για ότι αισθάνομαι, για ότι επικοινωνώ με τους κόσμους που άνοιγαν και συνεχίζουν να ανοίγονται στα μάτια της ψυχής μου. Οι σκέψεις γίνονται δημιουργήματα φωτεινά όταν προέρχονται από αυτούς τους κόσμους και αφηγούνται πολλά από αυτά που ίσως βοηθούν και άλλους αν τους πιστέψουν και θέλουν να τους γνωρίσουν. Η Αγάπη είναι η κατευθυντήριος διαδρομή για αυτήν την προσφορά και όποιοι την αναζητούν, περνούν από πολλά επίπεδα γνωριμίας μαζί της. Ταξιδεύουν στους μυστικούς δικούς της κόσμους μέσα από τους διαύλους που συνδέουν την δική μας πραγματικότητα μαζί τους...
