Κάνω τα αδύνατα «δυνατά»

Κάνω τα αδύνατα «δυνατά» και εξολοθρεύω κάθε εμπόδιο που εμφανίζεται στο διάβα μου. Ό,τι πάει να μπει ανάμεσα σε μένα και στα όνειρά μου του δίνω μια και το εξαφανίζω. Οι στόχοι μου δεν είναι ακατόρθωτοι. Στην κορυφή του βουνού – εκεί ψηλά – στέκονται και με περιμένουν. Κι εγώ πιο δυνατός από ποτέ αποφάσισα να ανέβω αυτό το βουνό και να κατακτήσω τους στόχους μου. Δεν είναι πολλοί. Είναι όμως ιεροί. Και παίρνω βαθιές ανάσες. Και κοιτάζω τον ήλιο κατάματα. Και χαμογελώ. Και συνεχίζω. Γιατί ξέρω, πως κάθε φορά που νυχτώνει, το δικό μου αστέρι είναι κάπου εκεί ψηλά και με καμαρώνει. Για όλα αυτά που έχω καταφέρει μέχρι σήμερα. Για όλα αυτά – που δεν είναι και λίγα – που τα έκανα με την αξία μου – χωρίς πλάτες και χωρίς να πατήσω επί πτωμάτων. Και συνεχίζω να κοιτώ στα μάτια τη ζωή. Τη δική μου ζωή. Και να της λέω κάθε φορά το ίδιο πράγμα: «Δε σε φοβάμαι! Προχωράμε!»

Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης