Αγαπώ κραταιά
Είμαι μονοχρωμη,
μην προσπαθήσεις να με αλλάξεις.
Λατρευω το μαύρο,
μη με φορτωσεις χρώματα.
Άσε με
όπως είμαι.
Ειμαι πουλί, ελεύθερο.
Μη με κλείσεις σε σιδερένιο κλουβί.
Θα βρω τρόπο να το σπάσω.
Θα βρω τρόπο να το σκάσω.
Θέλω να πετάω.
Άνεμος να μου χαϊδευει το πρόσωπο,
να ανεμιζουν τα μαύρα μου μαλλιά.
Είμαι φωτιά.
Ρίξε λάδι,
και άλλο λάδι.
Σιχαίνομαι το νερό
και τη νεκρική ησυχία.
Βάλε τη μουσική στη διαπασων!
Στροβιλιζομαι.
Αν θες μπες στη δίνη μαζί μου.
Αν αντεχεις.
Όσο αντέξεις…
Ορμάω,
μπροστά,
Στην πρώτη γραμμή.
Μην πιστέψεις πως η φωνή αυτή μπορεί να σιγήσει.
Ακόμα και όταν σιωπή με καταβάλλει.
Μέσα μου βράζω σαν καζάνι.
Ηφαίστειο είμαι.
Εν ενεργεία.
Βουτώ στα βαθιά.
Ακόμη κι αν δεν ξέρω κολύμπι
θα μάθω.
Δε θέλω σωτήρες.
Άσε με αν θέλω
ακόμη
και να καταστραφώ.
Δε θέλω συμβουλάτορες.
Με έχουν κουράσει.
Έχω ακούσει όλες τις φιλοσοφίες αυτού του κόσμου.
Καμία δε γιατρεψε καμία πληγη μου.
Ζω στο σκοτάδι.
Μ’ αρέσει!
Ξέρω ότι είναι θέμα χρόνου να βγω στο φως.
Περπατάω αργά.
Μέσα μου τρεχω
με χίλια.
Αγαπώ πολύ.
Αδιαφορώ εξίσου.
Βαριέμαι εύκολα.
Αγαπώ το ίδιο
και βαθιά.
Μη μου μιλάς.
Με κουράζεις.
Κρατά με
απ’ το χέρι.
Φίλα με
στο μέτωπο,
Πάμε μαζί!
Να θυμάσαι…
Αγαπώ κραταιά.
Όπως ο θάνατος!
Ελένη Καρβουνάρη
