Τους ανθρώπους που χαμογελούν, να τους φέρεσαι με ευγένεια

Άφησα στα χείλη μου να κρέμεται ένα τσιγάρο και σε κοίταξα μαγεμένη. Με τύφλωσες και έχεις μουδιάσει τις επιθυμίες μου. Χορεύεις και στάζεις μέλι. Θέλω να κολλήσω  επάνω σου να σε γευτώ.

Πόσα λάθη έκανες απόψε με αυτό το χρώμα που πήρες κόβοντας μου την ανάσα; Πόσες πόρτες έκλεισες από θυμό; Πόσα ψέματα καταλόγισες; Πόσα πλήρωσες για να συνωμοτήσουν μαζί σου σήμερα οι αμαρτίες;
Πόσα θύματα μάζεψες παραδεδομένα στα πόδια σου; Πόσα βαλάντια έδωσες στον σατανά που κατάφερες να τον αφοπλίσεις; Πόσα λόγια έμειναν μετέωρα επειδή θάμπωσες τα μάτια και τα χείλη σώπασαν για να μην χαλάσουν την μαγεία σου που αιωρείται στον πλανήτη;

Σκόρπισες το φως σου κρύβοντας τις ατέλειες της νύχτας. Φώτισες τους οδοιπόρους ανοίγοντας δρόμο να διαβούν. Χάραξες πάνω σε γυμνά κορμιά τον πόθο και γέμισες έρωτα τις καρδιές εκείνες που δειλά σήμερα τόλμησαν να γευτούν την ηδονή καθώς θα τις έλουζες με το φως σου.

Πόνος ή λύτρωση έγιναν τα σ’ αγαπώ που ακούστηκαν για πρώτη φορά από τρεμάμενα χείλη; Θέλω να σου παραδοθώ έτσι που σε κοιτώ. Θέλω να με ταξιδέψει η λάμψη σου. Να ανέβω επάνω σου για να ατενίσω από ψηλά την δύναμη σου. 

Να δω ποιους πολεμάς και ποιους αγκαλιάζεις. Να δω πόσους βυθίζεις στην δυστυχία και σε πόσους μοιράζεις χαρά. Ξέρεις γιατί σήμερα θέλω να με ντύσεις με το φως σου; Φοράς τα καλά σου και μου αρέσει. Γι’ αυτό με μάγεψες! Γιατί λάμπεις και με τύφλωσες!

Ιωάννα Δαμηλάτη

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *