Μη θυσιάζεις τα «θέλω» σου, επειδή έτσι «πρέπει»

Ζούμε μια ζωή που το «πρέπει» όπως και το «δεν πρέπει» κυριαρχεί. Πρέπει να είσαι καλά. Πρέπει να πας στη δουλειά. Πρέπει να χαμογελάς. Πρέπει να αντέξεις τους ρυθμούς της καθημερινότητας. Πρέπει να συμπεριφέρεσαι καλά στους άλλους, άσχετα αν κι εκείνοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν το ίδιο.

Μια σειρά από ατελείωτα πρέπει. Πρέπει για τα πάντα. Ποιος είναι αυτός που ορίζει τα «πρέπει» της ζωής μας; Ποιος τα επιβάλλει; Δε βγαίνει το ταξίδι της ζωής με τα «πρέπει» για πυξίδα. Στο μόνο που μπορούν να μας οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια είναι σε μια ζωή γεμάτη υποκρισία, καταπίεση και δυστυχία.

Έρχεται όμως η ώρα που απαγκιστρώνεσαι απ’ όλα αυτά τα «πρέπει». Αλλάζεις πορεία ζωής και κάθε φορά που πας να πέσεις ξανά στην παγίδα των «πρέπει», θυμάσαι τα λόγια του Ελύτη. Πιάνεις τα πρέπει σου και τα γδέρνεις από το γιώτα ως το πι. Και τότε, ξεκινάει μια άλλη ζωή. Η ζωή του «θέλω» και του «μπορώ». Θέλω να’ μαι καλά. Θέλω να χαμογελάω. Θέλω να συναναστρέφομαι με ανθρώπους που αγαπώ και μ’ αγαπάνε.

Θέλω να ζω τη ζωή μου έτσι όπως εγώ την ονειρεύομαι με οδηγό την καρδιά και το μυαλό μου, με τα λάθη και τα πάθη μου. Δικές μου οι επιλογές, δικό μου το ρίσκο, δικό μου και το τίμημα των πράξεών μου. Αν το καλοσκεφτείς άλλωστε, ένα μικρό πέρασμα κάνουμε όλοι μας από αυτή τη ζωή, φρόντισε να είναι όμορφο. Θυμήσου τα παιδικά σου όνειρα, τότε που δε χωρούσαν πρέπει στις παιδικές μας ψυχές. Τότε που το χαμόγελο ζωγραφιζόταν λαμπερό στα χείλη σου και τα μάτια σου γελούσαν από την ευτυχία των θέλω σου. Κάποιοι τότε σου μάθαιναν να μάχεσαι για την πραγματοποίηση των ονείρων σου.

Άσε στην άκρη λοιπόν, την ανιαρή ζωή σου. Όρθωσε το ανάστημα σου και προχώρα μπροστά. Τα χρόνια περνάνε και εσύ στέκεσαι εκεί να βλέπεις την κλεψύδρα της ζωής σου να αδειάζει. Κέρδισε το χρόνο που χάθηκε. Αντίδρασε. Μη γίνεσαι ένας απλός θεατής της ίδιας σου της ζωής, τη στιγμή που ο ρόλος σου είναι αυτός του πρωταγωνιστή. Η κλεψύδρα αδειάζει επικίνδυνα και τώρα έφτασε η ώρα να τρέξεις. Να τρέξεις για να διεκδικήσεις τα όνειρα που δε διεκδίκησες τόσα χρόνια. Φύγε μπροστά και μη γυρίσεις ποτέ ξανά να κοιτάξεις τι άφησες πίσω…

Ελισάβετ Ηλιούδη

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *