Σκουπίδια
Τον έρωτα που σου ζητώ
τον έχεις πια πουλήσει
στα αζήτητα για μια τιμή μηδαμινή.
Μόνο τυφλός θα τον αγόραζε,
κι αν τον άγγιζε,
θα τον πετούσε στα σκουπίδια,
αφού συναίσθημα δε θα’ βρισκε.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Νυχτωδία
Με κλειστά τα μάτια η ακρόασή του. Σαν ουράνιο αριστούργημα το επίγειο άκουσμά του. « – Τι είναι τέχνη; » με ρωτούν. Δίχως δισταγμό και...
Εγωισμού εγκώμιον
Μετά λύπης και πικρίας, η αλήθεια να ειπωθεί. Ωραίοι και ανδρείοι είμαστε στην αγάπη. Εσύ όμως, δεν έχεις τόλμη κι εγώ το θάρρος. Για ποιο...