Η ύστατη αλήθεια
Χτυπώ την πόρτα σου,
δειλά ανασαίνω.
Λίγο πριν την τελευταία εκπνοή,
η ύστατη αλήθεια:
Σε ερωτεύτηκα,
σε έχασα,
με αγάπησα.
Για μια προσδοκία έρωτα,
χτύπησα για τελευταία φορά την πόρτα σου.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Τι λέξεις αρμόζουν στον έρωτα;
Τι λέξεις αρμόζουν στον έρωτα; Να αρθρώσω λόγο δεν μπορώ. Κόκκινο ρούχο πεταμένο στη σιωπή ό,τι ήθελα να πω. Βαμμένο στο χρώμα που θυμάσαι και...
Το φως που ξεπροβάλλει
Τι φοβάσαι να εκτεθείς; Από ποιες πληγές προσπαθείς να κρυφτείς; Από τις σχισμές πάνω στο δέρμα σου, προσπαθεί να ξεπροβάλλει το φως σου. Άσε το...