Η ύστατη αλήθεια
Χτυπώ την πόρτα σου,
δειλά ανασαίνω.
Λίγο πριν την τελευταία εκπνοή,
η ύστατη αλήθεια:
Σε ερωτεύτηκα,
σε έχασα,
με αγάπησα.
Για μια προσδοκία έρωτα,
χτύπησα για τελευταία φορά την πόρτα σου.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Η μηλιά
Ήταν από εκείνο το ζεστό φως το άσβεστο. Ήταν εκείνο το κύμα που σε τραβάει μέσα του. Ήταν το λευκό που κανείς δεν μπορούσε να...
Μονάχοι μες στου κόσμου το σεργιάνι
Είπα να βάψω απόψε… Την ερημιά με χρώματα πολλά να ζωγραφίσω. Μα ξαφνική νεροποντή τα κύλησε στις λάσπες, τα’ κανε ένα με το βρώμικο σωρό....