Η ύστατη αλήθεια
Χτυπώ την πόρτα σου,
δειλά ανασαίνω.
Λίγο πριν την τελευταία εκπνοή,
η ύστατη αλήθεια:
Σε ερωτεύτηκα,
σε έχασα,
με αγάπησα.
Για μια προσδοκία έρωτα,
χτύπησα για τελευταία φορά την πόρτα σου.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Οδοιπορικό
Περπατάς στις ερημιές του κόσμου γυμνός από υπάρχοντα, πλούσιος σε θύμησες. Έχεις πιθυμήσει αλήθεια φωνή ανθρώπου να ακούσεις, μυρωδιές ζωής ξεχασμένες από καιρό. Να! Τελικά...
Δε σε αλλάζω
Σε προσμένω. Μαραμένο το φιλί σε μια όψη που σου μοιάζει. Δε με νοιάζει τι θα πουν. Όσα λόγια ειπωθούν, θα τους λείπει η λάμψη...