Η ύστατη αλήθεια
Χτυπώ την πόρτα σου,
δειλά ανασαίνω.
Λίγο πριν την τελευταία εκπνοή,
η ύστατη αλήθεια:
Σε ερωτεύτηκα,
σε έχασα,
με αγάπησα.
Για μια προσδοκία έρωτα,
χτύπησα για τελευταία φορά την πόρτα σου.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Φώτα σβηστά
Σαν ένα ψέμα μοιάζεις, με τη σκιά σου όλα τα αλλάζεις. Τσίγαρο – αποτσίγαρο, καπνός και ερημιά. Κρεβάτι και θηλιά, κορμιά μου δανεικά. Καθώς το...
Λίγο πριν ψυχωθούμε
Διστακτικό φιλί, το βράδυ της σιωπής. Τα χείλη σου, με γεύση πικραμύγδαλο. Σιωπή γλυκιά, μ’ακόμη ένα διστακτικό φιλί. Αγκάλιαζες το σώμα μου, τον νου μου,...