Πιο πολύ από όλα, με τρομάζουν οι πολύ ευτυχισμένοι

Πιο πολύ από όλα με τρομάζουν οι πολύ ευτυχισμένοι. Εκείνοι που ο κόσμος να καίγεται δίπλα τους κάνουν φασαρία γιατί η τυρόπιτά τους είναι τετράγωνη, γιατί τα μανταλάκια είναι μονόχρωμα και με το καπουτσίνο τους δεν τους δίνουν και δώρο ένα μπλουζάκι Polo. Πιο πολύ με τρομάζει που δε θα αλλάξει τίποτα στο μυαλό τους που έχει γίνει σαν κιμάς που τον άφησαν έξω από το ψυγείο, θα δυσανασχετούν γιατί η πετσέτα στο ξενοδοχείο είναι πολύ χνουδωτή, γιατί η ξαπλώστρα στην πισίνα δεν κάνει και μασάζ και η κοπελίτσα στο καφέ μπαρ δε γελάει με τη σαχλαμάρα που της πετάνε κάθε πρωί.
 
Εκείνους και εκείνες που δεν τους αγγίζει τίποτα, που συνεχίζουν να έχουν έπαρση για κάθε τι που κινείται εκτός από τη σκιά τους. Πιο πολύ δε με τρομάζει η φτώχεια, γιατί ο κόσμος ο περήφανος θα σταθεί πάλι στα πόδια του έστω και εάν του τα έχουν ξυλοκοπήσει. Θα βρει τρόπους να ξεπεράσει το κακό που θα τον βρει, την δυστυχία, την απώλεια, ξέρει να στέκεται όρθιος με την ψυχή του ψηλά.
 
Με τρομάζει που έχουμε χωριστεί στα δύο. Ο μισός κόσμος διαφημίζει την ευτυχία του πνιγμένος στο μακιγιάζ και το I liner και ο υπόλοιπος ξεπλένει τα μούτρα του από το κλάμα. Με φοβίζει που άλλοι μετράνε απώλειες και άλλοι κάρτες στα πορτοφόλια, άλλοι φοβούνται μη χάσουν μια μέρα διακοπών και άλλοι έχασαν τα πάντα. Και εκτός από το ότι με φοβίζει, με αηδιάζει, γιατί μπορεί να μην είμαι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος, αλλά σίγουρα ο καθένας μετράει τις πληγές του. Παρκάρετε την αλαζονεία σας λίγο πιο κει, γεμίσαμε ευτυχισμένους και ηλιοκαμένους, ή απλά καμένους.
 
Μπέττυ Κούτσιου
 
“Πιο πολύ από όλα, με τρομάζουν οι πολύ ευτυχισμένοι. “
 

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *