Η ζωή ζει στο μαζί

Η ζωή ζει στο μαζί.
Αλλά εσύ σε ποιο «μαζί» ζεις;
Η ζωή δεν είναι μοναχικό ταξίδι, όσο κι αν φαίνεται μερικές φορές, όσο κι αν κάποιες στιγμές μένουμε μόνοι, ή απέχουμε από όλους και από όλα.
Η ζωή είναι ποίηση, μουσική, χορός, αρμονία, συνύπαρξη. Είναι πρόσκληση να ανοίξουμε την καρδιά μας, να απλώσουμε το χέρι μας, να αγκαλιάσουμε τον κόσμο γύρω μας. Η ζωή μάς πηγαίνει προς τα εκεί. Μας ωθεί προς αυτή την κατεύθυνση.
Η πιο βαθιά μας χαρά, η πιο ουσιαστική μας ύπαρξη, βρίσκεται στο ανεκτίμητο δώρο του «μαζί». Εκεί που η ψυχή βρίσκει την ελευθερία στην ένωση και η ζωή γεύεται το αιώνιο φως της.
Η ζωή αποκτά το πραγματικό της νόημα και την πληρότητά της μέσα από τη σύνδεση, την αλληλεπίδραση και την κοινή πορεία με τους άλλους. Το «μαζί» δεν είναι απλώς ένα περιβάλλον στο οποίο ζούμε, αλλά η ίδια η πηγή από την οποία αντλούμε ζωτικότητα και νόημα.
Είναι ο αντίλαλος της αγάπης, το γέλιο της φιλίας, η σιωπηλή κατανόηση. Σε αυτές τις ιερές στιγμές, η ψυχή ανθίζει σαν ρόδο, και ο κόσμος αποκτά χρώματα που μόνη της η μοναξιά δε θα γνώριζε ποτέ.
Είναι συμφωνία ψυχών σε μια οντότητα, όπου ο κάθε άνθρωπος είναι μια νότα σε μια θεϊκή μελωδία. Μια μελωδία που υφαίνεται από τις χαρές και τις λύπες, τις ελπίδες και τους φόβους, τις νίκες και τις πτώσεις. Όλα αυτά μοιρασμένα, όλα αυτά «μαζί», δημιουργούν μια ζωή γεμάτη ουσία, νόημα και περιεχόμενο.
Υ.Γ. : Πηγή έμπνευσης για το παραπάνω κείμενο αποτέλεσε ένα ποίημα από τη νέα μου ποιητική συλλογή «225» από τις εκδόσεις Απόπειρα. Σε αυτό γράφω:
25.
Όταν αναπνέει το συναίσθημα
αναπνέει η ζωή.
Maria Voulgari