
Είναι και κάποια μάτια που σε μαγνητίζουν στο ηλεκτροφόρο πεδίο τους.
Σε παρασύρουν στον εύφλεκτο πυρήνα τους.
Σε βουλιάζουν στο χωμάτινο πυθμένα τους.
Κι εσύ, που κίνησες να φύγεις, με βήμα μετέωρο στέκεις ακίνητος και κοιτώντας κατάματα, μονάχα απαντάς ψιθυριστά:
“ Παραδίνομαι “.
Ζωή Παπατζίκου
About Ζωή Παπατζίκου

Σε δύο ενότητες μοιρασμένη η ζωή μου. Στην Αθήνα όπου γεννήθηκα, μεγάλωσα κι έζησα μέχρι το τέλος της εφηβείας μου και στην Εύβοια όπου πλέον μένω μόνιμα. Με οδηγό την έμφυτη παρατηρητικότητα αλλά και την γενικότερη εντρύφηση των ανθρώπων και των εμπειριών τους, οι σκέψεις και οι λέξεις πάντα πλέκονταν σε γαϊτανάκι καταγραφής, σαν να προσπαθώ να αιχμαλωτίσω λογιών στιγμές και ποικίλα συναισθήματα κόντρα στην ελεύθερη και ιλιγγιώδη ταχύτητα του χρόνου που αμείλικτα στη ξέφρενη πορεία του όλα τα μεταβάλλει. Η ζωή μας είναι ένα άγραφο ανοιχτό βιβλίο, ας αποτυπώσουμε μέσα του τις πιο γραφικές μας αλήθειες!
View all posts by Ζωή Παπατζίκου | 136 posts