Οι Σιωπές
Γίνονται κάποτε οι “σιωπές”
σαν τα κλειστά βιβλία που έκρυψαν
στις σελίδες τους θαρρείς,
όλα τα δάκρυα του κόσμου.
Μένει ο χρόνος πια να αποφασίσει,
πότε θα ανοίξουν οι σελίδες αυτές,
οι κιτρινισμένες από τα περάσματά του.
Μοιάζει το βιβλίο αυτό,
σαν να λυπάται που ξεχάστηκε στο χθες,
ενώ το σήμερα διψά
για να μοιράσει τη δροσιά του.
Ας παγώσει ο χρόνος ξανά,
ας ξεχαστεί η ώρα που κυλά.
Είναι η ζωή σαν το ποτάμι που περνά
από ένα δύσβατο κανάλι,
όσο κι αν γνωρίζεις
τη ροή του ποταμού
ξέρεις μέσα σου βαθιά
πως επιστροφή, δεν έχει…
Μαριάνθη
Αγαπώ να μοιράζομαι αυτά που έχω στην ψυχή μου. Από μικρή ηλικία αισθανόμουν πως υπάρχουν και άλλοι κόσμοι, η ύπαρξή τους ήταν σαν δίαυλοι επικοινωνίας με την στιγμή που ζούσα. Ένοιωθα πως κάτι ήθελαν να πουν σε όσους πίστευαν στην ύπαρξή τους. Ήθελα να γράψω ποιήματα και φυσικά το πραγματοποίησα γράφοντας και τώρα για ότι αισθάνομαι, για ότι επικοινωνώ με τους κόσμους που άνοιγαν και συνεχίζουν να ανοίγονται στα μάτια της ψυχής μου. Οι σκέψεις γίνονται δημιουργήματα φωτεινά όταν προέρχονται από αυτούς τους κόσμους και αφηγούνται πολλά από αυτά που ίσως βοηθούν και άλλους αν τους πιστέψουν και θέλουν να τους γνωρίσουν. Η Αγάπη είναι η κατευθυντήριος διαδρομή για αυτήν την προσφορά και όποιοι την αναζητούν, περνούν από πολλά επίπεδα γνωριμίας μαζί της. Ταξιδεύουν στους μυστικούς δικούς της κόσμους μέσα από τους διαύλους που συνδέουν την δική μας πραγματικότητα μαζί τους...
