Σκουπίδια
Τον έρωτα που σου ζητώ
τον έχεις πια πουλήσει
στα αζήτητα για μια τιμή μηδαμινή.
Μόνο τυφλός θα τον αγόραζε,
κι αν τον άγγιζε,
θα τον πετούσε στα σκουπίδια,
αφού συναίσθημα δε θα’ βρισκε.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Σιωπές και προσμονές
Δες με. Κλειστό βιβλίο έγινα. Ενα- ένα τα γράμματα, γλιστρούν αργά και αθόρυβα από τις κολλημένες σελίδες. Γίνονται λέξεις ανείπωτες και κρύβονται πίσω από σιωπές...
Η ίδια η ζωή, ανάχωμα του ονείρου μας
Πότε θα σε δω; Οι μέρες περνούν κι ο χρόνος με προσπερνάει. Η ζωή έγινε ανάμνηση κι οι αναμνήσεις η μόνη επαφή με την πραγματικότητα....