Απουσία
Γεμάτο το ποτήρι με νερό ίσαμε το χείλος του.
Αφημένο στον ήλιο, ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια.
Σώθηκε η στάθμη του.
Στέγνωσε η δροσιά του.
Και η ερώτηση, ακόμη εκεί, αναλλοίωτη, στην υπόκωφη
σιωπή του έρημου γυαλιού του.
Και η απάντηση, απούσα, ανείπωτη, στην αόρατη βουή του κόσμου τούτου.
Ζωή Παπατζίκου
Σε δύο ενότητες μοιρασμένη η ζωή μου. Στην Αθήνα όπου γεννήθηκα, μεγάλωσα κι έζησα μέχρι το τέλος της εφηβείας μου και στην Εύβοια όπου πλέον μένω μόνιμα. Με οδηγό την έμφυτη παρατηρητικότητα αλλά και την γενικότερη εντρύφηση των ανθρώπων και των εμπειριών τους, οι σκέψεις και οι λέξεις πάντα πλέκονταν σε γαϊτανάκι καταγραφής, σαν να προσπαθώ να αιχμαλωτίσω λογιών στιγμές και ποικίλα συναισθήματα κόντρα στην ελεύθερη και ιλιγγιώδη ταχύτητα του χρόνου που αμείλικτα στη ξέφρενη πορεία του όλα τα μεταβάλλει. Η ζωή μας είναι ένα άγραφο ανοιχτό βιβλίο, ας αποτυπώσουμε μέσα του τις πιο γραφικές μας αλήθειες!
