Ή μαζί σου, ή πουθενά

Να συμπληρώνεις τη σάρκα μου με τη σάρκα σου.
Την ψυχή σου γενναιόδωρα να με κερνάς
όταν ένα γινόμαστε…
Οι σκέψεις σου άξαφνα να γίνονται λόγια μου
κι άλλοτε εγώ να μιλώ μέσα από τη φωνή σου.
Δίχως όρια.
Δίχως στεγανά.
Δίχως εγωϊσμό.
Δίχως παζάρια ψυχής και κορμιού.
Παραδομένοι στον απόλυτο,
στον θαυματοποιό,
στον ατόφιο έρωτα
που λίγοι έχουν την τύχη
ή ίσως τη γενναιότητα να γνωρίσουν
κι ας αυτοϋποκρίνονται όλοι πως τον ξέρουν!
Επαιτώ τις αλήθειες σου για πάντα.
Απαιτώ όμως να μου δίνεσαι απόλυτα για όσο θα ‘σαι εδώ!
Επαιτώ να είσαι πραγματικά ΕΔΩ
για όσο ΕΣΥ πραγματικά το επιθυμείς!
Απαιτώ όμως να γίνομαι ζυμάρι στα χέρια σου
κι εσύ πιόνι στα δικά μου!
Έτσι μου ξανασύστησες τον έρωτα,
έτσι και τον λαχταράω πλέον.
Έτσι με ξαναέμπασες στη ζωή
και μόνο έτσι πια μπορώ να την περπατήσω.
Δεν έχει τώρα γυρισμό…
Οι γέφυρες πίσω μου γκρεμίστηκαν.
Ή μαζί σου ή πουθενά.
Μ’ ακούς;
Ή μαζί σου ή πουθενά!
Γυρισμός δεν υπάρχει πια…
Κατερίνα Καραμπάρη Πανταλέων