Η μεγαλύτερη πράξη δημιουργίας είναι να αρνηθείς να καταστραφείς
Μέσ’ το κλειστό δωμάτιο, μπορείς να βρεις
ό,τι δεν τόλμησες ποτέ να ονειρευτείς.
Δεν τόλμησες.
Κι ό,τι μέσα σου βαθιά αγάπησες
κι όμως ποτέ δεν είδες να βγαίνει αληθινό.
Όλα είν’ εκεί, εκεί υπάρχουν όλα.
Μεσ’ το κλειστό δωμάτιο.
Όλα και τίποτα.
Αγάλματα Θεών λησμονημένων
και της Ελένης το πουκάμισο.
Όλα είν’ εκεί και άλλα πολλά
που κάποτε φαντάστηκες.
Ο φόβος του Χριστού στον κήπο της Γεσθημανή.
Τα βήματα της θλίψης του, της αίγλης του το φως.
Το αίμα των θυσιασμένων και οι χαμένοι στόχοι τους.
Το ψύχος το δριμύ των χωρισμών.
Των χωρισμών.
Το διαμαντένιο αηδόνι του βασιλιά της Κίνας.
Σινιάλα από φάρους που σβήστηκαν
και μαγικά τοτέμ απ’ άγνωστες φυλές,
και εφηβικά κορμιά και καλοκαίρια γαλανά.
Θάνατοι και φωτιές και αόρατη ομορφιά.
Και αόρατη ομορφιά.
Το διαμαντένιο αηδόνι του βασιλιά της Κίνας.
Σινιάλα από φάρους πού σβήστηκαν
και μαγικά τοτέμ απ’ άγνωστες φυλές
και εφηβικά κορμιά και καλοκαίρια γαλανά.
Θάνατοι και φωτιές και αόρατη ομορφιά.
Και αόρατη ομορφιά.
Μες το κλειστό δωμάτιο υπάρχουν όλα.
Αν έχεις μάτια να τα δεις.
Αν έχεις χέρια να τα αγγίξεις.
Μπορείς να βρεις κλειδί να ξεκλειδώσεις τη σιωπή τους.
Αρκεί να πας, αρκεί να πας
ολάνοιχτος γυρεύοντας τα, γυρεύοντας τα”.
Ελένη Καρβουνάρη
