Πάσχα στο χωριό
ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ
ΕΙΝΑΙ μεσάνυχτα. Ο παπάς ψέλνει το Χριστός Ανέστη! Πέφτουν βαρελότα και βεγγαλικά! Και οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα! “Χριστός Ανέστη” φωνάζουν όλοι – μικροί και μεγάλοι – με τις λαμπάδες στα χέρια στην εκκλησία και μετά στο σπίτι να τσουγκρίσουμε τα αυγά!
ΕΙΝΑΙ αυτές οι ιερές παραδόσεις – ανήμερα την Κυριακή του Πάσχα – ήθη και έθιμα που κρατάμε και πάνε από γενιά σε γενιά και από καρδιά σε καρδιά.
ΕΙΝΑΙ που όλη η οικογένεια είναι μαζεμένη, στρώνουν το τραπέζι με τα καλά τραπεζομάντηλα, τραγούδια παίζουν δυνατά και τα κάρβουνα παίρνουν φωτιά!
ΕΙΝΑΙ οι ευχές που ανταλλάσσουμε τσουγγρίζοντας τα ποτήρια, οι αγκαλιές και τα φιλιά. Δε μιλάει κανείς στα κινητά. Αγάπη και χαρά σκορπάμε μοναχά!
ΕΙΝΑΙ μεγάλη διαφορά από την πόλη στο χωριό. Σε αυτό δεν πιστεύω να διαφωνεί κανείς μαζί μου. Ο καθαρός αέρας. Τα ανθισμένα λουλούδια. Οι πεταλούδες που πετούν. Ο καταγάλανος ουρανός!
ΕΙΝΑΙ που μεθάς με το κρασί και δε θέλεις τίποτα άλλο εκείνη τη στιγμή!
ΕΙΝΑΙ όλα όμορφα και ωραία. Είναι που αυτά δε συμβαίνουν πουθενά αλλού. Είναι που ό,τι αξίζει είναι στιγμές! Είναι η ίδια η ΖΩΗ!!!
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!
Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
