Πεθύμησα χαρά
Πεθύμησα χαρά. Να ανοίξει η ψυχή μου, να αρχίσω να χορεύω ευτυχισμένη όπως τότε που ήμουνα παιδί, όταν αρχίζαν να ανθίζουν τα λουλούδια.
Να τραβάω την κουρτίνα μόλις ανοίγω τα μάτια μου το πρωί και να με τυφλώσει ο ήλιος, τα χρώματα των λουλουδιών να με θαμπώνουν και να γεμίζουν τα ρουθούνια μου με τα αρώματα της άνοιξης που με μεθούν.
Να παίρνω βαθιά ανάσα και να ξεβουλώνουν τα σωληνάκια της μουντάδας που μου πλακώναν την ψυχή μου όλο το χειμώνα.
Να αρχίσω να κελαηδάω χαρούμενα όπως τα πουλιά το ξημέρωμα που η φύση ακόμα ησυχάζει.
Να βγαίνω έξω φορώντας μόνο ένα τσιτάκι με τα πέδιλα που αγαπώ χωρίς να σκέφτομαι ότι θα κρυώσω και ότι πρέπει να ντυθώ σαν αστακός.
Να χαμογελάω δυνατά και να ξεσηκώνονται οι περαστικοί που θα με κοιτούν με απορία σαν να έχω κατεβεί από άλλον πλανήτη.
Να λέω καλημέρα σε όποιον συναντάω και ας μην τον γνωρίζω, γιατί έτσι γουστάρω.
Θέλω μόνο να κερδίσω χρόνο, γιατί η ζωή βλέπω ότι δε θα με περιμένει για πάντα αν συνεχίσω να μαραφουλιάζω χωρίς να κάνω τίποτα.
Αέρας θέλω να γίνω. Καλοκαιρινός και να ακουμπάω με την αύρα μου τους ανθρώπους να τους παίρνω κάθε στεναχώρια που μαυρίζει την ψυχή τους και συννεφιάζει τα μάτια τους.
Να τραγουδάω δυνατά και να τους μαγεύει ο ήχος της φωνής μου. Να ταξιδεύουν και εκείνοι μαζί μου με τη μελωδία μου και να βλέπω να χαράζεται στο προσωπό τους ένα χαμόγελο.
Να τρέχω κάνοντας τρέλες με τα παιδιά της γειτονιάς καθώς θα παίζω μαζί τους κάνοντάς τους ζαβολιές για να τα πειράξω και να τα βλέπω να μου στέλνουν φιλιά την ώρα που θα φεύγω δίνοντάς μου ραντεβού για το επόμενο πρωινό.
Δεν έχω χρόνο να σκορπίζομαι σε άδειες μέρες.
Οι ώρες είναι πολύτιμες για μένα και καθώς περνούν τα χρόνια και παρ’ όλο που αισθάνομαι έφηβη ακόμα, η αλήθεια είναι ότι μεγαλώνω.
Αυτό θέλω, να μεγαλώνω και να συλλέγω στιγμές που θα γίνουν αναμνήσεις και όταν θα γεράσω να μου κρατούν συντροφιά τις κρύες νύχτες του χειμώνα.
Όσο κρατάω γερά όμως ακόμα, θέλω να έχει πάντα άνοιξη και να μυρίζει καλοκαίρι.
Θέλω μόνο να χαμογελώ και να χαίρομαι το κάθε λεπτό ξεχνώντας τις σκοτούρες μου.
Να ζω το σήμερα με λαχτάρα και να ρουφάω την κάθε στιγμή σαν διψασμένη γη.
Θέλω να ταξιδεύω παρέα με τη ζωή και να δημιουργώ μαζί της καινούριες εμπειρίες.
Θέλω να χαίρομαι και όσο το μπορώ, θα προσπαθώ να ξεσηκώνω κι εσάς να σας παίρνω μαζί μου στο ταξίδι στη χαρά.
Ιωάννα Δαμηλάτη
Έχω γεννηθεί στην Νίκαια και έχω καταγωγή από την Μυτιλήνη.
Είμαι παντρεμένη και έχω έναν γιό.
Πάντα ήμουν ένα δραστήριο άτομο γεμάτο ανησυχίες.
Ότι και να έκανα για να γεμίζω τα κενά μου πάντα κάτι εξακολουθούσε να μου λείπει.
Αυτό το κάτι μεγάλωνε ώσπου άρχισα από το πουθενά να γράψω.
Ένα ξημέρωμα που έγραψα τους πρώτους μου στίχους σαν κάτι να άλλαξε μέσα μου.
Κάθε μέρα έγραφα στίχους.
Αλλά πάλι κάτι μου έλειπε.
Κρυφός μου πόθος ήταν να γράψω ένα βιβλίο.
Ήθελα να δω αν μπορώ να το κάνω, ξέροντας τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζα.
Ήθελα να ρισκάρω και το τόλμησα.
Αυτό τώρα που γεμίζει την ψυχή μου είναι οι λέξεις.
Με αυτές τώρα ντύνω τους ήρωες των βιβλίων μου
