Εύη Μαυρογιάννη

Μόνο μια ματιά. Μόνο ένα χαμόγελο. Ματιά σπινθηροβόλα. Βλέμμα έντονο! Τα λόγια, μικρά και λίγα. Ατελή, μπροστά σε τόσα μεγαλειώδη συναισθήματα. Γελούσε. Ναι, αυτό ακριβώς θα...

Γεμίζει η μέρα με ήλιο, λουλούδια ανοιξιάτικα, η ατμόσφαιρα μουσική και χαρά και φως. Κι όταν βραδιάζει, αγαλλίαση στον ουρανό. Ελεύθερα τ’ αστέρια, χρυσόσκονη κι...

Δε σε ξέρω πολύ. Είμαστε πλέον γείτονες, τώρα που ξαναγύρισα στα παλιά μου λημέρια. Σε ξέρω χρόνια εξ αποστάσεως χωρίς να σε ξέρω πραγματικά. Λέμε...

Ωραίες οι εποχές, οι χειμώνες και τα καλοκαίρια, μα κανένα νόημα δε θα είχαν χωρίς εκείνο το χέρι που σε κρατάει σφιχτά και ταυτόχρονα σε...

Εκείνο τον Αύγουστο, μου είχες υποσχεθεί τόσα. Πέταξες άλλα τόσα. Λόγια του αέρα, τελικά… Κι εγώ, δεν πήρα τίποτα από’ σένα. Με έκανες να ελπίζω....

Σου στέλνω ευχές αγάπης.  Νοερά, ντύνω τα όνειρά σου με τρυφερότητα.  Υφαίνω πέπλα γαλήνης για να σε τυλίγουν. Ζεσταίνω τις ανάσες μου, για να τις...

Η μέρα περνάει σχετικά εύκολα και γρήγορα. Υπάρχει το φως, που ενίοτε, διακόπτει τη ροή των σκέψεών μου – το μισώ αυτό, κάθε φορά. Ύστερα,...

Ήταν αλλιώς τα απογεύματα εκείνα που καθόταν μόνη της, στην αγαπημένη γωνιά του μπαλκονιού. Ναι, ήταν εν τέλει, πολύ διαφορετικά. Κι ας ήταν καλοκαίρι. Το...

Εγωισμός στον έρωτα; Φύγε! Κάνε πίσω! Κοροϊδεύεις στυγνά αυτό απ’ το οποίο γεννήθηκες. Φύγε, δεν του πρέπει του αληθινού έρωτα, δεν του πρέπει! Ο έρωτας...

Την αγαπούσε ακόμα ή είχε πάψει να ελπίζει στην καλή κοινή τους πορεία; Κι αν δεν υπήρχε πλέον αυτή η ελπίδα, είχε μαζί της αυτό...

Να κλείνω τα μάτια μου και να σε σκέφτομαι. Να ανοίγω τα μάτια μου και να σε νιώθω.  Να γεμίζω το μυαλό μου με εικόνες,...

Τα μεγάλα, εκφραστικά της μάτια, ξεγελούσαν. Πάντα γελαστά, έκρυβαν βαθιά μια μελαγχολία από τις πληγές του κόσμου της. Έχουν δίκιο που λένε ότι βλέποντας τα...

Κάτω από το ασθενικό φως της λάμπας, μικρά άστρα… Κλείνω τα μάτια και ταξιδεύω στους δικούς σου ουρανούς. Με πανάκι τη δική σου καληνύχτα. Κλείνω...

  Της άρεσαν τα τρένα. Πολύ. Από τότε που συνειδητοποίησε το χαρακτήρα της. Ένα αγρίμι ήταν. Ένα αγρίμι με προσωπείο. Κι από μέσα; Βούτυρο! Πάντα...

Νύχτα μου, απόψε, τις ρωγμές του χρόνου γιάτρεψε, να μην υπάρχει παρελθόν, ούτε μέλλον αβέβαιο! Με κούρασαν οι άνθρωποι, νύχτα μου, να ξέρεις! Με στράγγιξαν...

Ας κυλήσει η μέρα, με φυλάει η σκέψη σου. Σιωπή της νύχτας που ορέγομαι γλυκιά μου συνήθεια, δε φοβάμαι! Γλυκιά μου συνήθεια, έλα δίπλα μου,...

Ήξερε ότι ήρθε ο καιρός να νιώσει με την καρδιά του. Να νιώσει ότι δεν είναι μόνος. Το ήξερε. Μετά από πτώση, η λύτρωση. Ελεύθερος...

Δυο καρδιές, ένεκα συνθηκών, ανταμώνουν από ένα μπαλκόνι. Ποιος εγκλεισμός; Πότε; Τι ώρα; Η καρδιά μου πετάει, στέκεται δίπλα σου. Μαθηματικά, τις χωρίζουν μερικά μέτρα....

Φέτος, περισσότερο από ποτέ, οφείλουμε να στηρίζουμε και να διαδίδουμε τα ήθη και τα έθιμά μας. Υπάρχει, λοιπόν, ένα έθιμο στην Ερμιόνη Αργολίδας, που κανονικά, θα...

Χαίρετε! Είμαι ο ιός της Κίνας, ή όπως με γνωρίζετε: Covid – 19. Αυτός, για τον οποίο όλοι μιλούν.  Σας ήρθα γιορτινός – γιορτινός, χωρίς...

Γεννήθηκα στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας. Επαναστάτρια από μικρή. Ποτέ δεν έγινα μια καλή νοικοκυρά ή η τέλεια μαγείρισσα. Δε μου άνηκε αυτός ο ρόλος....

Διαβάζω πολλά και διάφορα λόγω των συνθηκών και ημερών που διανύουμε. Κάποια είναι αστεία, κάποια λιγότερο, κάποια σπέρνουν το φόβο και τον τρόμο. Περί εγκλεισμού...

  Μια αίσθηση απέραντης λύπης στην καρδιά.   Βυθισμένα συναισθήματα, σε υπόγεια ανήλιαγα.   Χρόνια αναμονή, για μια άνοιξη στο βλέμμα.   Δεν τολμούσα να...

Δε μου αρκεί να με ερωτεύεσαι επειδή σου γελάω κι επειδή περνάμε καλά. Ούτε επειδή είμαι η πρώτη που θα σκεφτείς να πάρεις τηλέφωνο, όταν...