Guest Μεταξύ μας

Της Ράνιας Σιαμορέλη   – Πού είσαι; – Έρχομαι. Σε πέντε λεπτά είμαι εκεί. Σταμάτησα για καφέ. Θέλεις να σου πάρω κάτι; – Όχι, ευχαριστώ....

Ήταν Μάρτιος του 2019 όταν στο σχολείο μας ήρθε η καλύτερη καθηγήτρια του κόσμου όλου. Από το πρώτο κιόλας λεπτό που την αντίκρισα, κατάλαβα πως...

Καθώς τα χέρια μου αγκαλιάζουν απόψε όλα όσα έχω αγαπήσει, εκείνο το παλιό ρολόι στον τοίχο στρέφει τους δείκτες του μονάχα στ’ όνειρο. Περασμένα λεπτά,...

Η ακεραιότητα ήταν ένα στοιχείο του χαρακτήρα της που δεν μπόρεσε ποτέ να νικήσει. Την έβγαζε εκτός ορίων η αγένεια και ο εγωκεντρισμός του κόσμου....

Και να που ζήσαμε και τα χρόνια του κορωναϊού, μιας νέας πνευμονίας, αρκετά θανατηφόρας για τους έχοντες υποκείμενα νοσήματα και τους ηλικιωμένους. Ο πλανήτης γη...

Ήταν κάποτε ένα #λευκό_εφηβικό_πουκάμισο που καθόλου δεν του άρεσε που ήταν ένα λευκό εφηβικό πουκάμισο και ήταν μόνιμα καταθλιπτικό, μουτρωμένο και δεν μιλούσε σε κανένα....

Μετρώ τα ξημερώματα που πέρασα ανακατεύοντας τις τσέπες του φθαρμένου του τζιν, ψάχνοντας για κίνητρο να μείνω ή να φύγω. Κυρίως να φύγω. Μετρώ τα...

Μερικές φορές παρασύρομαι σε άπειρες σκέψεις, ονειρεύομαι την πόρτα της ευτυχίας και ψάχνω το μονοπάτι που θα ακολουθήσω μεταξύ φόβου και ανασφάλειας, μεταξύ ναι και...

Πολύ συχνά ακούω την έκφραση ότι δεν υπάρχει σχολείο γονέων. Αυτό δεν είναι ακριβές αν σκεφτούμε ότι αναπαράγουμε ασυνείδητα αυτά που ζήσαμε στο πατρικό μας...

Άλλη μια χρονιά λοιπόν, φτάνει στο τέλος και ακόμα μια μόλις ξεκινάει. Πόσο γρήγορα περνάνε τα χρόνια τελικά; Πώς φεύγουν έτσι οι στιγμές και πώς...

Αν πέρυσι το φθινόπωρο μέσα στη μοναξιά μου μου περιέγραφε κανείς τη σημερινή κατάσταση, πιθανότατα θα το περνούσα για ευχή, ή για κάποιο άπιαστο όνειρο. Ποτέ...

Σ’ αγαπάω πολύ μωρό μου, και είναι τόσο αγριευτικό το να φεύγεις μακριά μου… Εκεί που απέχουμε χιλιοστά, άντε και ελάχιστα μέτρα καμιά φορά γιατί...

Όποιος και αν είσαι, Όπου και αν είσαι, Όποια ζωή ζεις και έζησες, Έστω και μια φορά θα ερωτεύθηκες. Αν πάλι όχι, εύχομαι σύντομα να...

Το ημερολόγιο Στον αγαπημένο μου, μόνο σε εσένα. Μία φορά και έναν καιρό αναγεννήθηκαν τα μάτια σου στον καθρέφτη μου. Είχαν το χρώμα της φύσης,...

Ώρες ατελείωτες στη δουλειά, ρυθμοί τρομακτικοί, κόσμος ψυχρός και επιφανειακός. Κι εγώ, εκεί, να επιμένω πεισματικά και να παλεύω δοκιμάζοντας τις αντοχές μου στην αρένα...

“Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά; Έτσι κ αλλιώς, τα ξέρουν όλα.” Έτσι δε λέει ο τίτλος ενός τραγουδιού; Ε, λοιπόν, ναι! Πόσο αληθινός στίχος…...

Θυμάμαι τη μέρα που μπήκες μέσα στο δωμάτιο κι έκατσες δίπλα μου. Μου χάιδευες τα μαλλιά και απλά με κοίταζες με μάτια γεμάτα φόβο. Φόβο...

– Μπαμπά, κοίτα μια ωραία ζωγραφιά που έφτιαξα στο σχολείο, για σένα την έκανα, του είπε και τον κοίταξε με λαχτάρα. Aυτή των πέντε χρόνων....

-Κι εγώ τώρα να πούμε είμαι η Σεν Τε; – Εσύ είσαι εσύ. Α, και μην ξεκινάς, την πρόταση με «και»! – Γιατί, υπηρέτρια λέξεων...

Κι αν σου έλεγα ότι είσαι μία χαρά, ότι κανένας δε χρειάζεται και φυσικά δεν έχει την υποχρέωση να σε κάνει να νιώθεις καλά; Πόσο...

  Ειρήνη. Χιλιοτραγουδησμένη, πόθος των ανθρώπων ανά τους αιώνες. Δούλοι και βασιλιάδες τη λάτρεψαν. Της έδωσαν σώμα ένα κτίριο εντυπωσιακό, ψηλό μέχρι τον ουρανό. Της...

Ναι λοιπόν, απατημένη.  Αν μπορείς να χαρακτηρίσεις μια γυναίκα κερατωμένη, πες την καλύτερα προδομένη.  Ναι αυτή είμαι.  Αυτή που νόμιζα ότι είμαι σύζυγός σου. Ότι...

Παράξενος ο έρωτας. Ξέρεις, ο έρωτας χτυπάει σαν το κύμα στα βράχια. Σαν το φως σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Ναι, εκείνο το δωμάτιο που σε...