8 Χρόνια “Μεταξύ μας”
Εμφανίστηκες στη ζωή μου σαν από μηχανής Θεός…
Ήταν εκείνες οι μέρες που σκέψεις μπερδεμένες, όνειρα ματωμένα, δάκρυα, ενοχές και τόσα άλλα, αγκομαχούσαν να βρουν μια έξοδο κινδύνου.
Κι άρχισαν τότε να γίνονται λέξεις…
Χείμαρροι από λέξεις, ώρες ατελείωτες γεμάτες λέξεις, οτιδήποτε σφάδαζε μέσα στην ψυχή γινότανε αβίαστα λέξεις, που η καθεμιά ως άλλη Λερναία Ύδρα γεννούσε ακατάπαυστα κι άλλες λέξεις!
Και τότε ήρθες εσύ…
Και τις αγκάλιασες, τις χάιδεψες τρυφερά, τις χάρισες μια παραμυθένια γωνιά να κουρνιάσουν, να καλμάρουν, να μπουν σε μια σειρά και να γίνουν όλα αυτά που έγιναν μέσα στη θαλπωρή σου!
Κι είμαι περήφανη πια για αυτές γιατί μέσα από σένα αγαπήθηκαν και γίναν χάδι τρυφερό με τη σειρά τους σε άλλες ψυχές που τις είχαν ανάγκη…
Γιατί, χωρίς το μοίρασμα δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που να αξίζει…
Μπορεί να γράφω σπάνια πια, όμως να ξέρεις πως όσο υπάρχεις εσύ, εγώ θα είμαι πάντα μέσα σου, αναπόσπαστο κομμάτι σου και πάντα ευγνώμων για αυτό!
Μεταξύ μας… σε ευχαριστώ άπειρα!
Χρόνια μας πολλά!
Κατερίνα Πανταλέων
Ποιά είμαι; Νομίζω πως μέχρι την ύστατη πνοή θα ψάχνω να το βρω.. Ως γέννημα - θρέμμα της πιο ερωτικής πόλης, είμαι φανατική οπαδός και υποστηρίκτρια της αγάπης και του έρωτα.. Γράφω για όλα αυτά που βλέπω, ακούω και ζω, για όλα όσα ονειρευομαι, για όλα εκείνα που δε θα ζήσω ποτέ.. Γράφω γιατί έτσι ανασαίνω περισσότερο οξυγόνο, γιατί έτσι ξορκίζω καθετί που με πονάει, γιατί απλώς δε γίνεται να μη γράφω.. Ποιά είμαι; Ίσως και να 'μαι τελικά μία πριγκίπισσα, που κατά λάθος ξέφυγε από κάποιο παραμύθι κι όλο ψάχνει το δρόμο να γυρίσει πίσω σε αυτό..
