Θα σε περιμένω
Post Views: 0
![](http://metaximas.org/wp-content/uploads/2021/04/Screenshot_5-4.png)
“Θα σε περιμένω”, ψιθύρισε κλείνοντας την πόρτα πίσω της. Επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά τη σκέψη πως αυτός και μόνο αυτός, ήταν ο άνθρωπός της. Χωρίς αυτόν ένιωθε μισή κι αν κάποιοι σκεφτούν πως είναι υπερβολική, δεκάρα δε δίνει. Έζησαν το χώρια, μα έζησαν και το μαζί! Εκείνο το μαζί που γκρέμιζε τους τοίχους ανάμεσά τους. Το βλέμμα τους μιλούσε, κάθε που συναντιόντουσαν κι έτσι να έβλεπαν ο ένας μέσα στην ψυχή του άλλου.
Εκείνη ένιωθε το διεισδυτικό του βλέμμα να ξεγυμνώνει μπροστά του όλες τις σκέψεις της κι εκείνος ήταν φορές που κατέβαζε το δικό του χαμογελώντας μα και κοκκινίζοντας σαν μικρό παιδί. Ήταν το χαμόγελό του, που φώτιζε τη μέρα της κάθε φορά που το αντίκριζε και τη γέμιζε με αισιοδοξία για να προχωρήσει. “Να μου γελάς, να φωτίζεται ο κόσμος γύρω μου”, συνήθιζε να του λέει.
Μόνο μια φορά που συναντήθηκαν, δεν της χαμογέλασε, μα αρκέστηκε στο να κατεβάσει το βλέμμα και να χαθεί από το οπτικό της πεδίο. Εκείνη έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της. Ήταν αρκετή αυτή η στιγμή, για να καταλάβει πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος του στη ζωή της. Ήταν η ηρεμία που μπορούσε να της δώσει με μια του και μόνο κουβέντα. Ήταν η ηρεμία που του χάριζε μια και μόνο αγκαλιά της.
Στη διαδρομή για το σπίτι, απ’ το ράδιο ακουγόταν η φωνή του Αντώνη Βαρδή να της τραγουδάει ” θα σε περιμένω, ξέρω θα γυρίσεις, γι’αυτό και επιμένω”. Χαμογέλασε και τον ακολούθησε σιγοτραγουδώντας. Η ίδια της γνώριζε καλά πως είτε γυρίσει εκείνος για να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα, είτε δεν έρθει ποτέ, θα ήταν εδώ, όπως έκανε άλλωστε τόσο καιρό.
Δεν έφυγε ποτέ. Απλά του έδινε το χώρο και το χρόνο που είχε ανάγκη για να σκεφτεί. Δεν ήταν ένα απωθημένο, μα ούτε ένας έρωτας για λίγο καιρό. Ήταν πάθος, αφού γνώριζε πως η καρδιά της πήγαινε να σπάσει και μόνο στο άκουσμα του ονόματός του. Ήταν αγάπη κι ήταν πιο σίγουρη από ποτέ γι’αυτήν της την επιλογή. Ήξερε τι ήθελε και το φώναζε δυνατά… αν δεν ήταν αυτός, χώρο στη ζωή της δεν είχε άλλος κανείς!
Η απόφαση τώρα ήταν δική του…
Ελισάβετ Ηλιούδη
Post Views: 0