Ψυχικές γρατζουνιές
Post Views: 1
![](http://metaximas.org/wp-content/uploads/2021/06/ff253b39a22975e24965532c74c5e310.jpg)
Οι άνθρωποι πολλές φορές δε θέλουν να πληγώσουν μα πληγώνουν. Δεν το κάνουν επίτηδες, δε θέλουν να μας βλέπουν να πονάμε, μα, άθελά τους, μας προκαλούν πόνο. Και τότε θυμώνουμε και ο εγωισμός μας σηκώνει ανάστημα σε τέτοιο βαθμό που ξεπερνάει σε ύψος την ανθρωπιά μας. Τότε γινόμαστε κακοί και πληγώνουμε ενώ δε θέλουμε να πληγώσουμε, ίσως, να γρατζουνίσουμε μόνο τόσο – όσο για να μας θυμούνται. Μα κάποιες φορές η γρατζουνιά τσούζει το δικό μας δέρμα. Και κάπου εκεί καταλαβαίνουμε ότι είναι προτιμότερο να μας θυμούνται για την καλοσύνη μας πάρα για τις γρατζουνιές μας. Για τη συγχώρεση και την αγάπη που δείξαμε παρά για το θυμό μας.
Οι άνθρωποι πολλές φορές δε θέλουν να πληγώσουν, φορτία κουβαλάνε. Όλοι μας βασανισμένες ψυχές είμαστε, που το φορτίο των βασάνων μας χωρίς να το θέλουμε, έτσι όπως το σέρνουμε ξωπίσω μας, χτυπάει ξώφαλτσα κι άλλους. Τότε, αντανακλαστικά εκείνοι που θα υποστούν το τραύμα αμύνονται και βγάζουν νύχια. Συγχώρεσε αυτόν που κουβαλάει το φορτίο και το έριξε κατά λάθος επάνω σου. Συγχώρεσε και τον εαυτό σου που έβγαλε νύχια. Δε φταίει κανείς. Φτιάξε από την αρχή ένα κλίμα αγάπης και πες: «Έλα, πάμε πάλι χωρίς ξώφαλτσα χτυπήματα και επιτηδευμένες γρατζουνιές. Μπορούμε!».
Εύα Κοτσίκου
Post Views: 1