Το Τσάι
Non so se hai mai provato
“Δεν ξέρω αν το έχεις ποτέ δοκιμάσει
Να νιώθεις σαν ένα φακελάκι τσαγιού – ή ίσως θα έπρεπε να πω άγχους, δεδομένου ότι μιλάμε για εσένα
Και μετά να διαλύεσαι στο ζεστό νερό
στις αγκαλιές αυτού που σε αγαπά”
Μετάφραση του κειμένου, παρμένo από το διαδίκτυο*
– “Εχεις νιώσει ποτέ να είσαι σαν φακελάκι τσαγιού;” ρώτησε εκείνη, μετά από σκέψη, κοιτώντας το φλυτζάνι της.
– “Φακελάκι τσαγιού;” απάντησε αυτός, απορημένος. “Τι εννοείς;”
– “Να νιώθεις μικρός κι ευάλωτος και κάπως αγχωμένος, απάντησε εκείνη, αμήχανα. Και μετά, να σε βάζουν σε ζεστό νερό, στις αγκαλιές κάποιου που σε αγαπά και να λιώνεις αργά, να γίνεσαι ένα με τη ζεστασιά του”.
– “Σαν να φοβάσαι και να θέλεις να σε κρατήσουν σφιχτά”.
– “Ακριβώς”, είπε εκείνη, χαμογελώντας, “όταν νιώθεις ότι το άγχος σε τυλίγει, η αγκαλιά του αγαπημένου, μπορεί να σε κάνει να νιώσεις ασφαλής, ακόμα κι αν είσαι μικρός, όπως ένα φακελάκι τσαγιού!”
– “Κι αν δεν υπάρχει κάποιος;”
– “Τότε…” είπε εκείνη, ανακατεύοντας αποφασιστικά το φλυτζάνι με το τσάι, “πρέπει να γίνεις εσύ η ζεστασιά που ψάχνεις!
Να μάθεις να λιώνεις και να ξαναδημιουργείσαι μόνος σου, ώσπου να βρεις εκείνα τα χέρια που θα σε κρατήσουν!”
Έμειναν σιωπηλοί για λίγο, ακούγοντας τον ήχο του τσαγιού που έσταζε, βυθισμένοι στις σκέψεις τους.
Εύη Μαυρογιάννη
