Οι κοσμικοί μοναχοί

Κάποιοι άνθρωποι δε φόρεσαν ποτέ ράσο, δεν έζησαν ποτέ σε μοναστήρι κι όμως αν παρατηρήσεις τη ζωή τους, θα καταλάβεις πως διάγουν ένα δικό τους, ιδιότυπο μοναχικό βίο.

Αυτοί οι άνθρωποι ζουν μέσα στον κόσμο, αλλά ταυτόχρονα νιώθουν ξένοι σε αυτόν. Δουλεύουν, βγαίνουν, έχουν φίλους, κάνουν σχέσεις, μπορεί να έχουν οικογένεια και παρ’ όλα αυτά να μην τους τρομάζει η μοναξιά. Έχουν μάθει να κάθονται μόνοι τους, να σκέφτονται, να παρατηρούν και ίσως πολλές φορές μοιάζουν λίγο διαφορετικοί από τους άλλους.

Συνήθως είναι άνθρωποι που έχουν περάσει αρκετά. Έχουν απογοητευτεί, έχουν εμπιστευτεί λάθος ανθρώπους, έχουν πληγωθεί και κάποια στιγμή κατάλαβαν πως δεν μπορούν να στηρίζουν ολόκληρη τη ζωή τους στους άλλους.

Αυτό δε σημαίνει πως δεν αγαπούν – ίσως το αντίθετο. Αγαπούν, αλλά ταυτόχρονα δε θέλουν να χάνουν τον εαυτό τους και να επιτρέπουν να τους ρουφούν την ενέργεια. Χωρίς να απομονώνονται, έχουν ένα δικό τους εσωτερικό κόσμο που δεν τον μοιράζονται εύκολα και δεν αφήνουν τον καθένα να μπει.

Και φυσικά δεν είναι τέλειοι. Θυμώνουν, κάνουν λάθη, πληγώνονται, απογοητεύονται και κάποιες φορές νιώθουν πολύ μόνοι. Απλώς δεν φοβούνται πια τόσο αυτή τη μοναξιά. Γιατί έχουν καταλάβει ότι μπορείς να είσαι ανάμεσα σε εκατό ανθρώπους και να νιώθεις μόνος, αλλά μπορείς να είσαι και μόνος σε ένα δωμάτιο και να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου.

Καλή συνέχεια!