Κάθε αρχή και δύσκολη

Ναι, το περίμενα. Να πω ότι δεν το περίμενα; Ψέματα θα πω κι εμένα δε μου αρέσουν τα ψέματα. Πάει το Λύκειο. Το τελείωσα. Πήρα και απολυτήριο. 17.5. Λίγο δεν το λες. Σωστά; Σωστά! Τώρα όμως ο αγώνας συνεχίζεται. Δε μου αρέσει να κάθομαι. Η τεμπελιά δεν είναι μέσα στο τοπ 10 των χαρακτηριστικών μου. Βαριέμαι να κάθομαι. Πλήττω μέχρι θανάτου.

Έτσι αποφάσισα να κάνω παράλληλο μηχανογραφικό. Και φυσικά πέρασα στη σχολή που ήθελα. Το αντικείμενο είναι άκρως ενδιαφέρον και μου ταιριάζει πολύ. Μάρκετινγκ λέγεται και έχει πέραση μεγάλη. Όλα καλά μέχρι εδώ. Και τώρα θα με ρωτήσεις και θα έχεις και δίκιο, το πρόβλημα πού είναι; Το πρόβλημα είναι ότι η σχολή είναι πολλές ώρες. Από τις 3 το μεσημέρι μέχρι τις 9 το βράδυ. Πράγμα που σημαίνει ότι είμαι ήδη πτώμα στις 3 το μεσημέρι, δεν μπορώ να πάω σε παρουσιάσεις βιβλίων αγαπημένων συγγραφέων, δεν μπορώ να πάω θέατρο, δεν μπορώ να κάνω πολλά. Τα στριμώχνω όλα μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο και ό,τι προλάβω.

Κάθε αρχή και δύσκολη, λοιπόν. Εύχομαι να τα καταφέρω να προσαρμοστώ στη νέα τάξη πραγμάτων. Εύχομαι να τα καταφέρω να πάρω το δίπλωμα σπουδών. Εύχομαι να μου φανεί χρήσιμο στο μέλλον γιατί αλλιώς θα κλαίω με μαύρο δάκρυ και κλαίω πολύ άσχημα, πιστέψτε με.

Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης