Guest Μεταξύ μας

  ~ Δεν είσαι ένα ακόμα project αυτοβελτίωσης ~ Ζούμε στην εποχή της “αυτοβελτίωσης”.  Λειτουργούμε λες και ο εαυτός μας είναι μια επιχείρηση που πρέπει...

Πέρασαν χρόνια πολλά, μια ζωή σχεδόν, μέχρι να καταλάβω πως δεν ειναι η αίσθηση του χρόνου ίδια για όλους. Είναι φορές που εύχεσαι να σταματήσει...

Σου γράφω αυτό το γράμμα επειδή δεν βρήκα το θάρρος να σε κοιτάξω κατάματα. Είναι ο χρόνος που τρέχει σαν τρελός; Τα γεγονότα που είναι...

Δεν ήξεραν πότε ακριβώς δέθηκαν. Δεν το αντιλήφθηκαν, με το χρονικό πλαίσιο του όρου, επειδή ήρθε εντελώς αθόρυβα. Ήταν εκείνες οι “καλημέρες”, οι “καληνύχτες”, το...

  “Επιμένω σ’ έναν άλλο κόσμο. Τον έχω τόσο ονειρευτεί, τόσο πολύ έχω σεργιανίσει μέσα του, που πια είναι αδύνατο να μην υπάρχει.” Χ. Λάσκαρης...

Η αύρα που αποπνέει ενας άνθρωπος, είναι αισθητή από την πρώτη κιόλας οπτική επαφή μαζί του. Κι αυτό που θα σε κάνει να αισθανθείς εκείνη...

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αστέρι μου… …και κάθομαι στην αμμουδιά, δίπλα μου να σκάει το κύμα, και βλέπω την απέραντη θάλασσα, αυτό το...

Δεν ήξερες τότε. Έπρεπε να γίνει με το δύσκολο τρόπο. Να περάσεις τον εαυτό σου από σαράντα κύματα για να αποδεχτείς πως ο τρόπος που σε...

Από πάντα αναρωτιόμουν αν υπάρχει ζωή δίχως όνειρο. Και από την άλλη, αν το όνειρο σε κρατάει δέσμιό του αποτρέποντάς σε από το δεις την...

Δεν είμαι το λιμάνι σου. Ποτέ δεν ήμουν. Μια σανίδα σωτηρίας ήμουν πάντοτε για σένα. Ποτέ σου δεν ταξίδεψες για να με βρεις και ν’...

Αέναη η αναζήτηση της προσωπικής ευδαιμονίας. Συνδέεται όμως τελικά, με την ευτυχία που όλοι αναζητούμε; Η ζωή κάνει κύκλους και στο σημείο που ξεκίνησες θα...

Δεν ήταν στις προθέσεις μου, τυχαία ήταν η επίσκεψη στο φωτογραφικό άλμπουμ της νιότης μου, αλλά μού θύμισε πόση αθωότητα είχε “ή αλητεία μας” τότε....

Η ώρα πέντε και κάτι μα δεν κλείνει το μάτι. Η ζέστη είναι αφόρητη κι εγώ παλεύω με τα μαξιλάρια μου. Αλλάζω πλευρό και τρόπο...

Το τραύμα Χρόνια το κουβαλούσε. Από μικρό παιδί. Το έπαιρνε μαζί της στη σχολική της τσάντα. Το φορούσε άλλοτε στην πλάτη της σαν μπέρτα και...

Έκρυψα ένα χάρτινο κουτί κάτω από το κρεβάτι μου. Είναι παλιό, απο κάτι ξεχασμένα μποτάκια της μαμάς νούμερο 38, λιωμένο σε δύο γωνίες γιατί κάποτε...

Είχε από χρόνια ξεριζώσει αυτή την εικόνα από μέσα της. Κι ας ήταν ό,τι είχε περισσότερο ανάγκη να ζήσει στο παρόν της. Ένα καλοκαιρινό σκηνικό...

Καθόλου δε με έβλαψε! Ήμουν και παραμένω ρομαντικός, ονειροπόλος, εμπιστεύομαι ακόμα τους ανθρώπους! Βάζω χρώμα στη ζωή, τα σκοτεινά με φως τα ντύνω. Στα ταξίδια...

…είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο να προσπαθήσεις να ζεις με την απουσία ενός αγαπημένου προσώπου που έφυγε από τη ζωή πρόσφατα… …είναι απίστευτο το γεγονός...

Και δέχομαι ευχές από φίλους και φίλες κολλητές. Ξύπνησε ο ποιητής μέσα μου. Ή καλύτερα ξύπνησα εγώ με μεγάλα κέφια γιατί σήμερα έχω την τιμητική...

Πώς άλλαξες έτσι; Σαν να ομόρφυνες πιο πολύ; Σαν να ψήλωσες κι άλλο; Κι αυτό το ωραίο λουλουδάτο άρωμα που φοράς, μυρίζει τέλεια! Έτσι μου...

… τόσο κοντά είναι το σχολείο μου από το σπίτι. Κάθε απόγευμα, την ώρα που πηγαίνω για μάθημα, κάνω ένα τσιγάρο. Πριν περάσω την πόρτα...

Το πρώτο μεγάλο ψέμα ήταν ότι κέρδισα το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού “Ταχυδρόμος”. Ήξεραν γιατί με αποκαλούσαν “Βαρόνο Μινχάουζεν” στην οικογένειά μου....

Έστησε βίγλα εκεί, που ανθρώπου μάτι διστάζει να σταθεί! Θέλει τόλμη η εποπτεία της ζείδωρης γαλήνης, απαιτεί σθένος της μοναχικότητας η γοητεία. Πόσο ρίσκο κρύβει...

Πελώρια γκρίζα σύννεφα σκέπασαν τον ουρανό. Θα βρέξει; Δε θα βρέξει; Αυτή είναι η ερώτηση. Φτιάχνω τον αγαπημένο μου καφέ και βγαίνω στη βεράντα. Ένα...

Ήρθε και η άνοιξη… και τα λουλούδια ανθίζουν, μοσχοβολά ο τόπος, γέμισε χρώματα και αρώματα που μας μεθούν! Ο ήλιος άρχοντας και βασιλιάς με τις...