Ζωή Παπατζίκου

  Το κρυφτό που παίζουν τα παιδιά, είναι παιχνίδι χαράς. Κρύβονται για να βρεθούν, θυμώνουν, χαίρονται, ζουν για τη στιγμή και θυμούνται. Το κρυφτό που...

Τι συμβαίνει μ’ εκείνους τους ανθρώπους που πατούν με πυρωμένα πόδια πάνω σε παγωμένο δρόμο; Που όσο αγγίζουν την πληρότητα, το κενό τους μοιάζει απύθμενο;...

Όλα τελούν υπό καθεστώς  κατάλυσης… Για ποια δημοκρατία των αισθήσεων μιλάμε; Για ποιο πολίτευμα συναισθήματος να διαξιφιστούν οι καρδιές μας; Για ποια αισθηματική πεποίθηση να...

  Αδημονείς  για  τη  στιγμή  που  θα  κρατάς  στα χέρια  σου  εκείνο  που   λαχταράς. Πέφτεις  επάνω  του  με  άκρατο  πόθο, βουτάει  μέσα  σου  με  αλόγιστη...

” – Πάλι το ίδιο όνειρο κι απόψε” ψέλλισε κάθιδρη η Μαρία. Τέλη Αυγούστου με πολλή ζέστη, όμως ο ιδρώτας είχε επέλθει από του εφιάλτη...

   Του άπιστου Θωμά σήμερα. Γιορτάζει η πίστη αλλά θίγεται η απιστία. Δεν πιστεύουμε στα θαύματα, στον ίδιο μας τον εαυτό, στις σχέσεις μας  με...

Όλα έτσι έπρεπε να γίνουν. Κι εγώ άκουσα  το κλάμα σου, ένιωσα τον θρήνο σου. Αισθάνθηκα  την  απόγνωσή σου, εισέπραξα την αναγνώρισή σου, καλωσόρισα τη...

Με υποδέχτηκες μετά βαΐων και κλάδων. Ζητωκραύγαζαν τα έκδηλα συναισθήματά σου. Αλαλαγμοί χαράς κι ενθουσιασμού στον ερχομό μου. Με συνεπήρε η δική σου ολόθερμη υποδοχή...

  Ο  πόλεμος από μόνος του είναι αποτρόπαια λέξη, ανίερη, στυγνή, δίχως προβλέψιμη και ανώδυνη κατάληξη. Η αγάπη από την άλλη, όσο κι  αν φαντάζει...

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σε δυο κόσμους παράλληλους. Ο ένας είναι για να ζει το σώμα τους και ο άλλος για ν’ αναπνέει το πνεύμα...

Τρεις άνθρωποι στέκουν μπροστά στους πρόποδες ενός μεγάλου βουνού. Ο πρώτος σκέφτεται σιωπηλά: ‘’Θα εγκατασταθώ εδώ, είναι ήσυχα και σκιερά’’. Ο δεύτερος μονολογεί: ‘’Θα σκαρφαλώσω...