Ποίηση

Είπα να πιω απόψε. Για όλα όσα είπες. Για όλες αυτές τις λέξεις που μάτωσαν. Για όλες αυτές τις ανάσες που πήρα να μην λυγίσω....

  Κλαίνε οι άγγελοι στον ουρανό για τις χαμένες αγάπες. Δυό δάκρυα αυτοκτονούν απ’ της πανσελήνου τα μάτια!   Σαρκάζει η χαρά στο κρεβάτι του...

Ύμνος για τα υγρά σου μάτια και την τσαλακωμένη σου ψυχή. Μην τρέχεις. Ακούμπησε τα δάκρυά σου, ψυχή μου όμορφη και νιώσε αυτή την κάθαρση...

3 Ξέρεις ποιον άνθρωπο δεν μπορώ να κοιτάξω στα μάτια; Ξέρεις τα βράδια με ποιον κοιμάμαι πια; Με έναν άγνωστο συγκάτοικο. Το μόνο που ξέρει...

Στον θάνατο θα αφιερώσουμε την αρχή και το τέλος. Σε εκείνη τη στιγμή που νομίζεις πως όλα χάνονται. Αλλά εκείνη η στιγμή τι σε ενδιαφέρει...

“Άκουσα τον εαυτό μου να ψιθυρίζει: «Θεέ μου, πόσο την αγαπώ» κι αμέσως έπειτα μια ιδέα θανάτου φανερώθηκε κοντά κοντά μ’ αυτήν τη φράση. Δυο...

Στο λυκόφως των Θεών και των δαιμόνων, σε ένα παράλληλο σύμπαν, κάπου στα δίδυμα φεγγάρια ανάμεσα,  εκεί στο μονοπάτι του πόθου. Εκεί ζωγραφίζει ο έρωτας...

Μην σκέφτεσαι, απλά να κοιτάς και να ακούς και να απορρίπτεις κάθε λόγο που πηγάζει από άσημους νους, αποθεώνοντας όμως τον ίδιο λόγο πηγαίο από...

Πόσο σ αγαπώ! Ιθάκη της καρδιάς μου! στο πέλαγος των αισθήσεων σου κολυμπάω. Σαν ναυαγός σε ταξίδι Οδύσσειας. «Σειρήνες» προσπερνάω Κλειδώνω τα θέλω μου σ’εσένα,...

Μόνο γιατί σ αγάπησα.. κόκκινο χρώμα βάφτηκαν όλης της γης τα άνθη! Μάτωσαν οι παπαρούνες του αγρού, και τα φιλιά τους κέρασαν ροδόσταμο στα χείλη!...

Ένας ψίθυρος στο σκοτάδι Ο απόηχος μιας μελωδίας Κατάλευκο χάδι θεϊκό Της γένεσης το άγγιγμα Η πρώτη λάμψη συνείδησης Η αίσθηση της ύπαρξης Άυλος και...

Η νύχτα είναι αθέατη της συνείδησης η πύλη Ο κόσμος των αισθήσεων ο αιθέρας της ψυχής Η νύχτα είναι χρόνος αυθύπαρκτος παντοτινός Η έκσταση της...

Μαύρος βυθός απέραντος Η απύθμενη ψυχή παλλόμενη να γεννά την ζωή Εδώ όπου σιγούν οι αιθέρες και δονούνται οι ευχές Και τα όνειρα η διάσπαση...