Θύτες αμαρτωλών

Σπούδασαν ηθική.

Σου βροντοφωνάζουν τα λάθη σου, υψώνουν το ανύπαρκτο ανάστημά τους, σου παριστάνουν τους σπουδαίους και τους σημαντικούς και σε δείχνουν με το δάχτυλο, αφού αυτό μόνο έχουν μάθει να κάνουν πολύ καλά.

Και κάθε φορά που κάνεις κάτι που δεν αρμόζει στο δικό τους κόσμο, οι άσπιλοι και οι αμόλυντοι, πιο έτοιμοι από ποτέ, στήνουν πάλι σταυρό μαρτυρίου και είναι με τα καρφιά στην τσέπη.

Λες και γεννήθηκαν με μοναδικό τους σκοπό να γίνονται οι θύτες των αμαρτωλών.

Αλλά που να βρουν το κουράγιο να στηθούν μπροστά στον καθρέπτη τους και να αντικρίσουν τα δικά τους
«ηθικά λάθη».

Βλέπεις το πιο εύκολο είναι να καλλιεργείς την ανηθικότητα μέσα σου και να διδάσκεις ηθική για τα μάτια του κόσμου.

Το δύσκολο είναι αλλού, είναι να έχεις εκείνη την γενναιότητα και την τιμιότητα ώστε όταν χρειαστεί, να αναγνωρίσεις τα δικά σου λάθη και να κάνεις εσωτερική αποτίμηση. Να μάθεις να κλείνεις το στόμα σου, που στάζει μόνιμα φαρμάκι για τους άλλους και να κάνεις την αυτοκριτική σου.

Ξέρεις πόσο θάρρος χρειάζεται να ταπεινωθείς και να ζητήσεις συγγνώμη, από όλους όσους αδίκησες και έκρινες;

Αυτή ίσως είναι από τις πιο διδακτικές πράξεις σε ολόκληρη την ζωή ενός ανθρώπου.

Για αυτό σου λέω σταμάτα την κριτική και ξεκίνα την αυτοκριτική.

Και όταν τα βρεις με τον εαυτό σου, επαναπροσδιοριστείς, ηρεμήσεις και τα δεις όλα με άλλο μάτι, χωρίς κακία, τότε θα καταλάβεις ότι η κριτική που ασκείς στους υπόλοιπους, δεν θα σε ωφελήσει πουθενά, αντίθετα η αυτοκριτική θα σε πάει ένα βήμα μπροστά.

Θα σε ωριμάσει και θα σε ηρεμήσει.

Σταμάτα επιτέλους να έχεις το ρόλο του θύτη, μα μην πέσεις και στην παγίδα να γίνεις θύμα.

Να μάθεις να είσαι ένας δίκαιος άνθρωπος.

Μαρύσα Παππά

 

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *