Η ύστατη αλήθεια
Χτυπώ την πόρτα σου,
δειλά ανασαίνω.
Λίγο πριν την τελευταία εκπνοή,
η ύστατη αλήθεια:
Σε ερωτεύτηκα,
σε έχασα,
με αγάπησα.
Για μια προσδοκία έρωτα,
χτύπησα για τελευταία φορά την πόρτα σου.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Ελαττώματα
Μου μίλησες για ελαττώματα. Κάτι κίτρινες ρυτίδες που γεννιούνται σαν σταλακτίτες μέσα από μεταμεσονύκτιους ονειροδείκτες, αγκαλιά με το αντίθετο της κατανόησης. Θα ήθελα να με...
Σήμα κατατεθέν
To όνομά σου άξιο για ποιήματα πολλά. Έχω τα γραπτά μου για πατήματα, τα δικά σου βήματα να μην ξανάβρω. Ψιθυρίζω το όνομά σου καθώς...