Η ύστατη αλήθεια
Χτυπώ την πόρτα σου,
δειλά ανασαίνω.
Λίγο πριν την τελευταία εκπνοή,
η ύστατη αλήθεια:
Σε ερωτεύτηκα,
σε έχασα,
με αγάπησα.
Για μια προσδοκία έρωτα,
χτύπησα για τελευταία φορά την πόρτα σου.
Ιωάννης Χρυσόστομος Παπουδάρης
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Ακόμα μια φορά
Κοίτα να δεις, που πάλι θέλω να σου γράψω. Μαύρο στυλό ξανά θα πάρω και πάνω σε λευκό χαρτί μέσα από σύμβολα μικρά, άτακτα...
Ανέσπερο
Και πάλι κάτι λείπει κι η λύπη αγριεύει τα μεσάνυχτα… σαν κάτι λέξεις που σκορπίζουν το φθινόπωρο με θρυμματίζει το ολόγιομο φεγγάρι… πες μου… σε...