Ζωή Παπατζίκου

28 Ιουνίου 2021

Η καλλιέργεια της μόρφωσης ή μόρφωση χωρίς καλλιέργεια;

Δύο πεδία αντίθετα. Δακτυλοδεικτούμενα το καθένα για το σκοπό της κατάληξής τους. Ανάλογα την πορεία της ζωής, τις συγκυρίες, τις εκούσιες ή ακούσιες προτιμήσεις, τις...

12 Ιουνίου 2021

Η αναλώσιμη ευκαιρία της κατάκτησης

Παράστημα επιβλητικό, βλέμμα γοητευτικό, μαγνητίζει κάθε φορά, στο πέρασμά του. Συναισθήματα σε συναγερμό, σε συναντήσεις μας με κοινές παρέες, κάθε ποτήρι αντανακλούσε το πρόσωπό σου...

23 Μαΐου 2021

Λαθεμένη πρότερη εντύπωση μιας περασμένης γοητείας

Έγιναν οι σχέσεις φορεσιές. Λογιών υφάσματα, αμέτρητα κοψίματα, πάμπολλα ραψίματα και πολλαπλά δοκιμασμένα πατρόν. Όλα ξεκινούν από ένα όνειρο που γίνεται σκέψη, δημιουργεί την επιθυμία και ζωγραφίζεται...

15 Μαΐου 2021

Το είδωλο του κατόπτρου είναι η ίδια η Ψυχή του Ανθρώπου

Αναρωτήθηκες ποτέ σου γιατί υπάρχουν καθρέφτες; Αναλογίστηκες ποια να είναι άραγε εκείνα τα κομμάτια άψυχου γυαλιού που αποκαλύπτουν την απέναντι δική μας εικόνα; Ένα είναι...

10 Απριλίου 2021

Έχω λατρέψει το σώμα. Ακόμη όμως να προσκυνήσω την Ψυχή.

  Όταν βλέπεις γύρω σου σε τραβηγμένες πολυάριθμες φωτογραφίες λάγνες ματιές, μισάνοιχτα χείλη, αισθησιακά βλέμματα, πόζες πολλά υποσχόμενες με σώμα που πλησιάζει την αρτιότητα σε...

3 Απριλίου 2021

Να προσέχεις ποιος ταΐζει την καρδιά σου γιατί η ζάχαρη και το αλάτι μοιάζουν

Κραυγές ακούγονται μέσα σε σιωπές. Πώς έγιναν βαθιές πληγές οι αμυχές και ανοιχτές τρέχουν. Για ζάχαρη τα νόμιζα τα λόγια σου, αποδείχτηκαν όμως αλάτι. Αφρίζουν...

21 Μαρτίου 2021

Κάποιοι κερδίζουν πάντα μια μάχη όμως ποτέ τον ίδιο τον πόλεμο

Γελάς με υποχθόνια υπεροχή μπρος στην αίσθηση της απόλυτης κυριαρχίας σου σ’ εμένα. Σε κοιτάζω με βλέμμα σταθερό μέσα στη λύπη της ξεκάθαρης αυτογνωσίας μου....

13 Μαρτίου 2021

Μάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο

Το καρναβάλι αυτό, φτάνει στην κορύφωσή του. Οξύνονται οι αύξουσες προσμονές. Αμβλύνονται οι πεινασμένες υπομονές και αιχμηρές στέκουν, έτοιμες να ορμήσουν στο θελκτικό κάλεσμα της...

20 Φεβρουαρίου 2021

Χρήστες ψηφιακών ουσιών

Παντός είδους οθόνες αναμμένες ημέρα και νύχτα, ρίχνουν άπλετο τεχνητό φως σε μάτια και ψυχές γνωστές ή άγνωστες μεταξύ τους. Μάθαμε να γνωρίζουμε, να συνομιλούμε,...

30 Ιανουαρίου 2021

H ηρεμία και η ερημιά απέχουν μιας ανάσας παράνοια

Μάτια που κοιτούν. Τι ψάχνουν να βρουν; Χέρια που χωρούν. Τι άραγε να καρτερούν; Έσπασε –στη διαστολή της- η προσμονή, κοιτώντας κατάματα τον ήλιο. Ράγισε...

2 Ιανουαρίου 2021

Le reveil d’ un reveillon*

Έτσι ήταν πάντα οι γιορτές των Χριστουγέννων. Αναμμένα λαμπιόνια, φωτισμένοι δρόμοι, μουσική να σκορπίζει παιδικότητα και ανεμελιά. Φωνές παιδιών να μπερδεύονται με τον εύθυμο μεταλλικό...

12 Δεκεμβρίου 2020

Όταν το δεδομένο γίνεται ζητούμενο

  Και τώρα οι δυο μας. Και να θες, είναι αδύνατον να κρυφτείς.  Δεν μπορείς – πια- και να ξεφύγεις.  Οι δικαιολογίες, άχρηστες στέκουν –...

24 Οκτωβρίου 2020

Γράμματα άνευ επίδοσης. Έρωτας άνευ εκπλήρωσης

Λέξεις που στοιβάζονται σ’ ένα άψυχο χαρτί. Ένα χέρι, καταγράφει συναισθήματα. Δύο μάτια, ταξιδεύουν σε στιγμές και θύμησες. Μία καρδιά, ξεδιπλώνει απόψε όλες τις εκκρεμότητες...